Aufgrund der Arbeit bin ich jeden Tag auf der Straße. Wie viele Autofahrer verbringe ich einen Teil meines Tages in Kifissos, mehr als mir lieb ist, aber das ist eine andere Geschichte.
Angehalten, neugierig beobachte ich um mich herum. Die Brücken über die Nationalstraße sind immer voller Autos, Motorräder und manchmal auch Fußgänger. Aber es gibt drei davon, von denen ich immer wünschte, ich wäre nicht unter ihnen:
-
Vryoulon-Brücke. Sie verbindet Philadelphia mit Saints Anargyros. Das 1962 erbaute Gebäude wurde nach Inspektionen im Jahr 2017(!) als dringend reparaturbedürftig eingestuft. Sie haben es gesehen: freigelegte, weggeworfene Stangen, überall zerfressener Zement. Ich zitiere auch einen Artikel, der darlegt, was seitdem (nicht) getan wurde:
https://www.dnews.gr/eidhseis/ellada/508712/gefyra-vryoylon-mia-apo-tis-pio-epikindynes-gefyres-tis-attikis -
Brücke zur Athens Avenue. Die bekannte Brücke, die den Aufstieg von Kifissos mit westlichen Vororten oder (über die zweite Brücke) mit KTEL und Lenorman verbindet. Bei dieser konkreten Brücke bemerke ich keine nennenswerten Probleme in ihrem Zustand, obwohl sie Schäden und einige Schwachstellen an der Unterseite aufweist, mache ich mir vor allem Sorgen um die Instandhaltung einer Brücke, die sich hauptsächlich mit schweren Fahrzeugen füllt, die nach Aspropyrgos fahren. Wir sprechen täglich von Tausenden Tonnen. Die Frage ist natürlich nicht, ob die betreffende Brücke sie tragen kann, sondern ob sie instand gehalten wird.
-
Die gelbe Fußgängerbrücke in Philadelphia. Ich habe auch Motorräder gesehen, die es überquerten. Auch hier frage ich mich, ob und wie gut es gepflegt ist, denn zumindest an den Seitenwänden sieht es in einem schlechten Zustand aus.
Erwähnenswert ist die weiße Brücke in Petrou Ralli auf dem Höhepunkt der Athener Brauerei. Wer ihn bestiegen hat, weiß einerseits, dass man durch den Wind eine Vibration spürt, die vielleicht auch passieren sollte, wie uns jeweils über OAKA mitgeteilt wurde. Andererseits sind die Betonplatten beschädigt, die illegal überquerenden Motorräder nützen nichts und wieder einmal habe ich nie erlebt, dass sie gewartet wurde.
Es scheint, dass die einzige Möglichkeit für den Staat, wenn dies der Fall ist, mit der Korrektur fehlerhafter Texte fortzufahren, darin besteht, zunächst die Bürger zu mobilisieren. Brücken sind der Grund. Das Gleiche gilt überall.
Von GlobalPunch
5 Kommentare
Γενικά στην Αθήνα πρέπει να πορεύεσαι με τη λογική ότι όλα είναι ετοιμόρροπα και ανά πάση στιγμή μπορεί να καταρρεύσουν.
Μακάρι να ανησυχούσα και εγώ μόνο για τις γέφυρες.
Τις προάλλες ήμουν για μια δουλειά στον Κολωνό και ήταν κάτι χωματουργοι εκεί που σκάβανε για οπτικές ίνες. Σε ένα σημείο κοντά στο πεζοδρόμιο είχε καταρρεύσει η άσφαλτος κατά τη διάρκεια των εργασιών, και μπορούσε να δεις κάτω από το δρόμο ότι… Ήταν εντελώς κούφιος. Μα το θεό δε το χω ξανά δει αυτό. Ένα στρώμα άσφαλτο το οποίο φαινομενικά αιωρείται και από κάτω το κενό.
Ρε μάστορα του λέω, είναι φυσιολογικό αυτό? Έτσι είναι όλοι οι δρόμοι? Είπα μήπως δε ξέρω κάτι και μου πει ναι και μου φύγει το άγχος, αλλά μου απάντησε το αναμενόμενο, ότι φυσικά δεν είναι νορμάλ αυτό, ότι ο εργολάβος που το έκανε πρέπει να μπει φυλακή κανονικά, ότι είναι ακραία επικίνδυνο και πως επειδή εκείνοι το βρήκαν τώρα οφείλουν να ρίξουν από κάτω υλικό. Δε μπορούν να το αφήσουν έτσι.
Δηλαδή όχι μόνο δε θα μπει φυλακή αυτός που το έκανε αυτό για να γλυτώσει λεφτά εις βάρος άλλων και με κίνδυνο της ζωής τους, θα χρεωθεί και διαφορετικός άνθρωπος την επισκευή απλά γιατί είναι τίμιος και το ανέφερε αντί να κάνει απλά τη δουλειά του και να φύγει.
Ελλαδαραααα
γιατί να το φτιάξω τώρα, αντί να περιμένω να πέσει μόνο του και να γλιτώσω τα έξοδα κατεδάφισης; Το πολύ πολύ να πεθάνουν κανά δυο. Εντάξει, οκ, κάθε μέρα πεθαίνει κόσμος, δεν είναι δα και τόσο σημαντικό.
Ενίοτε για την δουλειά μου πρέπει να πηγαίνω στα πρακτορεία μεταφορών στον Βοτανικό ή το Μοσχάτο. Πραγματικά είναι από τα χειρότερα πράγματα που μου ζητάνε να κάνω αλλά ευτυχώς δεν γίνεται πολύ συχνά.
Τώρα μιλάμε για βαριά βιομηχανικές περιοχές που η κίνηση είναι 99% νταλίκες με όλες τις επιχειρήσεις εκεί να εξυπηρετούνται από κάτι κατσικόδρομους. Πριν κανά μήνα πάλι εκεί και έπρεπε να περάσω ένα γεφυράκι το οποίο πέρναγε ένα ρέμα και ήταν εμφανώς έτοιμο να πέσει. Δεν ήθελα αλλά ήμουν κολλημένος μεταξύ όλων των νταλικών της Αθήνας και δεν είχα επιλογή να μην περάσω από εκεί οπότε πέρασα, όσο το μοιραζόμουν με άλλες 2 νταλίκες. 2 μέρες μετά που ήταν η μεγάλη βροχή που πλημμύρισε τα πάντα εκείνο το γεφυράκι κατέρρευσε.
Κοινώς ζούμε από τύχη.
Εδω η γεωμυθικη βρηκε υπογειες σπηλαιωσεις στον ιδιο τον δρομο. Μαζι με τις γεφυρες ολο το πραγμα ειναι βομβα που θα σκασει.
Ιδανικα κανεις αναπλαση και επαναφερεις το φυσικο τοπιο, στην περιοχη πριν γινει το μπαμ, αλλα εδω θα εχουμε νεκρους και παλι απο την αρχη.
Που να δεις και τα βιντεο απο τις υπογειοποιήσεις ολων των ρεματων και ποταμων της Αττικής σε τι κακο χάλι βρίσκονται οι αγωγοί. Οπλισμοί που φαινονται πλεον και ειναι σκουριασμενοι. Εγω βλεποντάς αυτα τα βιντεο απορώ ποσα χρονια ακομα θα αντεξουν μεχρι να πεσουν δρομοι. Συν πολυκατοικιες που ειναι κατασκευασμενες πανω σε ρεματα μεσα στον βαθυ αστικο ιστο που σιγουρα θα εχουν θεματα στατικοτητας. Γενικως οι υποδομες της Αθηνας εκτος του οτι δεν αντεχουν τοσο κοσμο, ειναι παναρχαιες και αμφιβαλλω για το αν συντηρουνται, όπως τιποτα σε αυτη τη χώρα.