Analphabet Nation

Непознавањето на мајчиниот јазик и неписменоста кај 95% од населението е запрепастувачки факт и нешто што ме вади од такт. Одамна престанав да гледам ТВ и читам пишани медиуми. Канцер за уши и очи – буквално!

Народов подобро го владее српскиот и англискиот јазик од македонскиот. Овие што викаат дека сме вештачка творба можеби и се во право. Ние дефинитивно нема да постоиме за некоја деценија од сега, јазикот веќе секако е изумрен. Фејсбук, твитер, телевизија, весници, книги – никаде го нема.

Имав престрога наставничка у основно и сите ја мразевме се до моментот кога еве потпораснав и сФаќам дека 90% од нацијава ни е неписмена. Сега ја обожвам и јас и сите што учевме кај неа од денешнава перспектива.

Посебно ни се уништи јазиков со социјалниве мрежи и допишувањето. Обично вака по постови секогаш се трудам да пишувам кирилица и литературно (некад забегуем – но пошо постов е баш за неписменост ќе се држам до литературниот.)

За почеток, луѓево не праат разлика помеѓу кирилица/латиница. Ako pisuvas vaka ti vikaat pisuvaj na makedonski mislejki na кирилицата. Големи/мали букви да не правиме муабет. Посебен акцент би ставил на неформалните комуникации помеѓу пријатели на социјални мрежи каде се допишуваме на латиница и секој ден читам вакви работи: kajsi (два збора), nesakam (два збора), dabe (два збора), svativ (сФатив), nesum bla bla… (два збора).