Möglicherweise müssen die Straßen zurück in die Schotterstraße wechseln

Nýfrjálshyggja er svo heimskuleg. “Hagkvæmnin” í því að spara til vegamála bitnar á atvinnulífi og verður mun dýrari fyrir þjóðfélagið. Það þarf að fjármagna vegakerfið svo það sé hægt að sinna viðhaldi og gott betur.

Á meðan Vesturlönd geta varla lengur gert við holur á vegunum sínum er Kína að framleiða háhraðlestir á færibandi. Allt að hnigna í nafni “hagræðingar”.

Þegar ég fæddist var hægt að reka póstþjónustu, unnið var að því að malbika hringveginn, Strætisvagnar Reykjavíkur virkuðu sem skildi og börn gátu tekið þá óáreitt af starfsmönnum sem höfðu það hlutverk eitt að keyra vagninn en ekki standa í dyravörslu. Strætisvagnar keyrðu einnig á milli sveitarfélaga – en ég var barn svo ég man ekki nákvæmnlega hvernig það fyrirkomulag útlagðist lagalega séð en ég gat tekið strætó 140 til vinar míns í Kópavoginum alveg jafn auðveldlega og ég gat tekið strætó innan Reykjavíkur.

Ég get ekki sannað hvað gerðist síðan þá. Við erum ríkari efnahagur með inngöngu okkar í í EFTA. Við erum ríkari efnahagur af öllum þeim mælingum sem vestrænar stofnanir tka mark á – en samt er ekki til peningur fyrir þessi grundvallar þjóðfélagsverk lengur.

Ég held við eigum samt alveg fullt mikið meira af „ríku“ fólki, og „ríkum“ fjölskyldum.

En mér finnst það ekki sanngjörn skipti. Eins og að skipta á Foiled Magic Johnson fyrir slitið Karl Malone.