Streiks werden in dreizehn Gemeinden gespült

Ég á rosalega erfitt með þessi verkföll og á enn erfiðara með að finna samkennd með kennurum. Hef alltaf stutt við bakið á kennarastéttinni þegar það kemur að hækkuðum launum, hinsvegar finnst mér kröfur þeirra vera að mörgu leiti alveg óraunhæfar.

Fyrir það fyrsta blöskraði mér misvísandi gögn formanns KÍ í Kastljósi í síðustu viku er hann blandaði saman ólíkum tölum um laun til að reyna að villa fyrir.
Samhliða því finnst mér ekki sanngjarnt að setja laun allra í kennarastéttinni í einn hatt og reikna meðaltal.
Það er augljóst að leikskólakennarar þurfa mikið meiri launahækkanir en Mennta/háskólakennari. En að blanda þeim saman lækkar “meðallaun” háskólakennara og gerir þeirra málstað frekari.

Samhliða því er erfitt að vita hvaða störf þau bera sig saman við því MJÖG mörg sérfræðistörf eru með lægri grunn og meðallaun en kennarar, og þá sérstaklega menntaskólakennarar. Enda forðast formaður KÍ að ræða meðallaun sérfræðinga nema að taka ríkisstarfsmenn út fyrir sviga.

Það að hefja verkfall í Október án kröfugerðar er líka alveg ávísun á að gera foreldra alveg snargeðveika.

Eitt er víst og það er að þörf er á breytingum. Laun eiga að sjálfsögðu að hækka hjá þeim öllum. Samhliða því þarf að gera miklar breytingar til að aðlaga umhverfi kennara betur að starfstéttinni og nemendum. Gríðarlega mikið um veikindi meðal kennara og námsárangur barna farinn gjörsamlega í ruslið. Óviðunandi ástand sem á sér stað í skólakerfinu.