NRC – The Monkey Town Generation: Immer unter Aufsicht, immer Unterhaltung

Wat ik bij mezelf opmerk is dat ik word beïnvloed door mijn omgeving. In mijn buurt is een heel netwerk van gezinnen en iedereen kent elkaar omdat de kinderen bij elkaar in de klas zitten en bij elkaar spelen en met elkaar op straat spelen. 

Iedereen stemt bewust, of onbewust op elkaar af wat ok is qua opvoeding. Hoe streng of soft kun je zijn? In welke situaties is strengheid gerechtvaardigd? In welke situaties verhef je je stem? Hoeveel vrijheid krijgt je kind? Mag het zelf naar school fietsen? Naar vriendjes? In het donker?

Dragen ze een horloge, of krijgen ze een telefoon waardoor je ze kan bereiken, of niet? Vanaf welke leeftijd? Grijp je in als kinderen ruzie maken, of laat je het ze zelf uitzoeken? Tot op welk punt exact? 

Door bij elkaar over de vloer te komen en door gedrag bij anderen te observeren en gesprekken met elkaar, ontstaat er toch een vorm van sociale beïnvloeding denk ik. Als een kind van 4 bijvoorbeeld alleen door de buurt gaat, de sloot in fietst en bijna verzuipt dan worden de ouders erop aangekeken. 

Opvoeden is niet makkelijk. Elke dag sta je weer voor duizenden kleine beslissingen en grenzen die je stelt (of niet). Veel ouders zijn daarom op zoek naar kaders, een soort houvast en kijken daarom om zich heen.

Ik ging vroeger naar Ballorig, dat is blijkbaar toch andere koek.