Neue Website bietet suizidgefährdeten jungen Erwachsenen zugängliche Informationen und Hilfe
https://www.nu.nl/binnenland/6329611/nieuwe-site-geeft-suicidale-jongvolwassenen-laagdrempelige-informatie-en-hulp.html
Von Quirkie
Neue Website bietet suizidgefährdeten jungen Erwachsenen zugängliche Informationen und Hilfe
https://www.nu.nl/binnenland/6329611/nieuwe-site-geeft-suicidale-jongvolwassenen-laagdrempelige-informatie-en-hulp.html
Von Quirkie
4 Kommentare
Jongvolwassenen die zich somber voelen of zelfdodingsgedachten hebben, vinden het vaak moeilijk laagdrempelige steun of psychologische hulp te vinden. Om die drempel te verlagen, is donderdag de nieuwe hulpsite [Ikvoelmerot.nl](https://ikvoelmerot.nl/) gelanceerd.
Als je worstelt met gedachten aan zelfdodig, zoek direct hulp. Meeste zelfmoorden worden impulsief gepleegd, waarin de stap tussen de gedachte en daad vaak minder dan 5 minuten zijn en de meeste mensen die een poging overleven hebben er achteraf spijt van.
Denk je na over zelfdoding. Bel 113 of start een chatgesprek of bel in nood 112. Zelfmoordgedachten zijn symptomen en je bent ziek en verdiend het om weer gezond te worden.
Heb al psychologische hulp gehad. Werkt toch niet. Die vrouw zegt dat ik positieve dingen tegen mijzelf moet zeggen in de spiegel. Als ik in de spiegel überhaupt kijk en al aan dit idee denk, kreeg ik 3x de agressie dan dat ik normaal had. Alleen omdat ik slim genoeg ben dat ij weet dat pijn niet leuk is ben ik heel. Als ik mijzelf vanuit een ander iets zou zien dan zou ik er zeker niet meer zijn. Voordeel van in mijn eigen lichaam zitten denk ij dat het makkelijker is om mijzelf te vergeten. Gewoon net doen alsof alles een droom is, is ook gewoon een soort van dood zijn. Op eem gegeven moment voel je helemaal niks meer. Geen schaamte of geluk. Ook geen boosheid meer. Welke dag maakt niet meer uit en je eet zodat je geen honger hebt. Makkelijk leven zo. Genoeg manieren om er niet meer te zijn voordat je het echt doet. Dat kan altijd nog en dat is ergens een opluchting.
Tja, wel goed dat het bestaat. Denk zelf vrij vaak aan zelfmoord, zo vaak eigenlijk dat het me niet eens meer echt opvalt als ik het doe, en dat ik schrik dat anderen ervan schrikken als het onderwerp eens ter sprake komt. Het is eigenlijk een vrij normale gedachte geworden. Dus nee, ook nooit hulp gezocht. Denk niet dat dat een goed teken is, maar denk tegelijkertijd dat het meer voorkomt dan je misschien denkt.
Heb overigens best een degelijk leven en ben niets van plan hoor, even voor de duidelijkheid.