Noch immer sind genauso viele Haushalte in Energiearmut, Zahlungsprobleme nehmen zu

Het is belangrijk om hier aan te merken dat het om een relatief kleine groep gaat die vrijwel geheel overlapt met mensen die huren van een woningcorporatie. De fundamentele beleidsoorzaak van deze energiearmoede is dus het gebrek aan geld bij woningcorporaties om te kunnen verduurzamen, waardoor de energierekening zou kunnen worden gedrukt.

Dit is een algemeen probleem met woningcorporaties. Deze unieke Nederlandse tak van ons woningsysteem wordt al decennia zodanig geknepen dat de enige reëele inkomstenbron het verkopen van sociale woningen is, wat het woningtekort in ons land verergert. Als je dus iets wil doen aan energiearmoede is de beste plek om te beginnen het pleiten voor het verbeteren van de financiele positie van sociale woningcorporaties.

Hier zijn meerdere manieren voor mogelijk; subsidiëring vanuit het Rijk of de gemeente, het kunnen verhogen van de huur met meer dan alleen inflatie, het kunnen onderverdelen van huureenheden en het efficienter kunnen bouwen, bijvoorbeeld door grondgiften aan woningcorporaties (die worden gecompenseerd door hogere grondprijzen voor projectontwikkelaars). En nog tig andere opties. Belangrijke zaak is dat we niet blijven zitten in deze situatie waar woningcorporaties steeds meer verantwoordelijkheden en minder middelen krijgen, want dat heeft duidelijk steeds meer effect op de kwaliteit van en energiekosten in sociale huurwoningen.

Ik vind energiearmoede een rare term, de euro’s die energie kopen zijn dezelfde die voedsel kopen.

Ik las een ander artikel waar een vrouw aan het woord was die ook leed onder energiearmoede. Zij leefde van 70 euro de week.

Tja, dat is gewoon armoede armoede. Ik weet niet goed waarom we dat specifiek energiearmoede zouden moeten noemen of er op deze manier specifiek aandacht aan schenken; geef arme mensen meer geld en dan zijn ze ook niet energiearm.

De focus op energie werkt ook wel eens tegen deze mensen want ik heb nog bijna geen verhaal gelezen over energiearmoede dat geen vragen opriep over hoe ze nou zoveel kunnen uitgeven aan energie.