1 Heimat und 2 Leben dafür geopfert

Bir şey demeyeyim diyorum ama gönül de razı olmuyor. Biz toplum olarak “Şehit“ kelimesinin kavramsal karşılığında gerçekten hemfikir miyiz?

TDK tanımına baktığımızda şehit; kutsal bir ülkü veya inanç uğrunda canını veren kimsedir. Resmi ve günlük dilde ise vatan savunmasında hayatını kaybeden asker ve polisleri kapsar. Ancak mevcut pratik, bu tanımın çok ötesine geçmiş durumda. Bu noktada xannımca sormamız gereken birkaç kritik soru var.

Kavramın Enflasyonu. Görev esnasında, vatan savunmasıyla doğrudan bağı olmayan bir kaza veya olay neticesinde hayatını kaybeden her kolluk kuvvetine direkt bu unvanın verilmesi, kelimenin içini boşaltmıyor mu? Bu durum, cephede canını veren asıl şehitlerin hatırasına bir haksızlık değil mi?

Sınır Nerede Çiziliyor? bir kolluk kuvvetinin “şehit sayılmaması“ için tam olarak nasıl bir ölüm gerçekleşmesi gerekiyor? ayrıca bu durumun çoğu zaman araştırılmaması için bahane edildiği üzerine ciddi şüphelerim var gerek intiharlar olsun gerekse operasyonel ihmaller çok yakın zamanlardan ne demek istediğimi bilirsiniz kısaca demek istediğim kutsallaştırarak sorgulanamaz kılınıyor.

Resmi İdeoloji ve İnanç Çelişkisi. Devletin şehitlik kavramına yaklaşımı, anayasal düzlemden ziyade dönemsel hükümetlerin ideolojik anlatılarına dayanıyor. Peki hayatını kaybeden her kolluk kuvvetinin Müslüman olduğu varsayımı ne kadar doğru? Aralarında farklı inançlara sahip insanların olabileceği gerçeği neden göz ardı ediliyor? Hani Türkiye Cumhuriyeti anayasal olarak insan haklarına saygılı, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devleti ya onun için.

Toplum olarak bu konunun etrafına ördüğümüz o görünmez duvarı yıkmanın ve kavramları mantık zemininde tartışmanın zamanı gelmedi mi?