„Die Jungs haben geweint.“ Warum die Gleichgültigkeit gegenüber dem Leiden der Männer?

Może dlatego, że dla wielu facetów bycie nieczułym zjebem to styl życia, tak od jakiś kilku tysięcy lat. Ale spoko, zawsze można to zwalić na radykalny feminizm.

Przez toksyczną kobiecość

Jak w artykule.
Bo mężczyzn można spisać na straty.
Bo istnieje toksyczne oczekiwanie społeczne, że samemu musi rozwiązać swoje problemy życiowe.

Jak połączyć te dwa zakorzenione w mentalności społecznej problemy to mamy w zasadzie percepcje jak dla selekcji naturalnej: „Nie był w stanie rozwiązać swój problem, więc natura go wyeliminowała. Normalny tok życia“

Toksyczna kobiecość – stąd się wzieło

konsekwencją tego, że kobiety są równe mężczyznom jest to, że będą na necie takie same brednie, uogólnienia i szukanie winnego swoich problemów 😛
Tak jak faceci ze spranym mózgiem potrafią mieć pretensje do każdej kobiety, to każda kobieta może mieć pretensje do każdego faceta, a to, że raczej „facecikowi“, który tuła miesiąc na 1-2k euro jest tak samo daleko do ustawiających system, a kobiety same czasami lubią się stawiać w tej mniej niezależnej roli jeśli mogą coś tym ugrać to już się tak dobrze i łatwo nie sprzedaje.

Ja tam osobiście mam wrażenie, że i tak jest więcej (na necie) normalnych bab niż knurów, ale na kobiety się bardziej patrzy. Przelece 10 subow/grupek gdzie piszą najgorsze pierdoły jakie w życiu widziałem (hitlery, kłamstwa, anty-intelektualizm, nawoływanie do przemocy na tle rasowym itp), ale boys will be boys, internet już taki jest itp. itd., a potem widzę, że ktoś tam się trzepia, że babki jakiś smut czytają i jak to tak można i jest awantura wielka.

Wojna płci, tak jak kulturowa, sprzedaje się dobrze.

> Nie wystarczy, że mężczyźni „zaczną płakać“ – trzeba ich też zacząć słuchać

Jak często mężczyźni w swoim gronie poruszają tematy zdrowia psychicznego? Bo w mojej bańce, wizyty u psychologa lub psychiatry robią takie samo wrażenie, jak wizyta u internisty albo dentysty i chyba nie ma spotkania na którym nie zostanie to choć trochę wspomniane

Nie pamiętam z czasów mojego przebywania w typowo męskim gronie, żeby takie tematy były kiedykolwiek poruszane. Ale trzeba powiedzieć, że było to dobre kilka lat temu, więc mogło być po prostu inaczej niezależnie od towarzystwa