Das Kartell der vier systemrelevanten Banken hat sich zu einer Maschine entwickelt, mit der Gewinne im Ausland auf Kosten griechischer Verbraucher und Steuerzahler „weggeschleust“ werden: Die Praktiken, Gebühren und Provisionen sind für die vier Banken gleich

Το πρόβλημα δεν είναι οι προμήθειες. Με έναν λογαριασμό μισθοδοσίας πλέον κάνεις τα πάντα, τα 6 ευρώ ανανέωσης της χρεωστικής ανά 2-3 χρόνια είναι ελάχιστο κόστος. Λογαριασμούς τους πληρώνεις όλους με κάρτα δωρεάν, μεταφορές κοστίζουν πλέον 0.50 μαξ και δεν υπάρχει το μοντέλο των επι πληρωμή λογαριασμών τουλάχιστον όχι όπως σε χώρες της δυτικής Ευρώπης που στις αντίστοιχες συστημικές τράπεζες οι λογαριασμοί κοστίζουν σημαντικά, χωρίς ιδιαίτερα προνόμια. Αν θες όμως τράπεζα με καταστήματα, πληρώνεις…

Ούτε οι καταθέσεις. Το μοντέλο αφήνω τα λεφτά στην άκρη και ανεβαίνουν από το επιτόκιο καταθέσεων έχει πεθάνει. Κρατάς emergency cash σε ενα λογαριασμό και τα υπόλοιπα τα επενδύεις.

Το πρόβλημα είναι ότι έχουν γίνει υπερσυντηρητικές στον δανεισμό και δεν έχουν ανοίξει πραγματικά την κάνουλα. Και αρκετοί κλάδοι στηρίζονται κυρίως από τραπεζικό δανεισμό (όπως η οικοδομή) και όταν οι τράπεζες δε δανείζουν παρά μόνο σε ΔΥ, τότε δε κινείται η αγορά. Από το δίνουμε 300,000 στεγαστικό σε όποιον μιλάει ελληνικά μέχρι το 2008, έχουμε πάει στο άλλο άκρο…

>Σε ξένους ανήκει το 92% της Eurobank, το 87% της Πειραιώς, το 84% της Alpha Bank και το 75% της Εθνικής.

Παρόλα αυτά, η λειτουργία τους είναι καθαρά Ελληνική-τριτοκοσμική.