Share.

    2 Kommentare

    1. This part in particular was pretty insightful.

      «Իսկ չկառչելու համար անհրաժեշտ է դուրս գալ հայկական միջավայրի տրամաբանությունից եւ խնդիրը դիտարկել այլ հարթության մեջ։ Հայերի պարագայում ամեն ինչ շատ հստակ է․ դա միատարր, ինքնաբավ, արտաքին աշխարհից հստակ տարանջատված էթնոքաղաքական միավոր է՝ իր ուրույն լեզվական, մշակութային, կրոնական համակարգերով։ Այս միջավայրը հնարավոր չէ տարրալուծել այլ իրականության մեջ։ Թերեւս հենց այս առանձնահատկությունից ելնելով է, որ մենք չենք կարողանում հասկանալ Ադրբեջան պետության ֆենոմենը, քանի որ մեզ համար առաջնային է էթնիկական ծագումը, լեզուն եւ մշակութային ուրույն ձեռագիրը։

      Բայց խնդիրն այն է, որ չի կարելի բոլոր համակարգերը դիտարկել միեւնույն չափորոշիչներով եւ մեթոդներով։ Համանման փորձը դատապարտված է ձախողման՝ որպես վերջնական արդյունք Ադրբեջանը Կոկա-կոլայից հին է զավզակության փոխակերպվելու հեռանկարով։»

    2. > Ես այսպես եմ տեսնում Ադրբեջանի եւ ադրբեջանցիների պատմությունը՝ հոգու խորքում ունենալով այն համոզմունքը, որ ինչ-որ մի օր Բաքվի թերթերից մեկում էլ համանման հոդված լույս կտեսնի։ Վերջապես ինչ-որ մեկը ադրբեջանական բնակչությանը ողջամտության կոչ կանի՝ հիշեցնելով այն պարզ իրողությունը, որ հայերը Հնդկաստանից բերված գնչուներ չեն։

      Առնվազն 50 տարի հետո: Իսկ էսօր կա էսօր:

    Leave A Reply