Ich habe einen HLN-Artikel gelesen, in dem es heißt, ein belgisches Berufungsgericht habe jemanden freigesprochen, nachdem er einen Lügendetektortest bestanden hatte, selbst in einem Fall eines Sexualdelikts. Lügendetektoren sind laut Wissenschaft unzuverlässig. Ist das wirklich so? Gibt es eine zuverlässige Quelle außerhalb von HLN, die darüber berichtet?
https://www.hln.be/brasschaat/jongeman-23-veroordeeld-voor-verkrachting-tot-test-met-leugendetector-alles-verandert-ik-had-veel-stress-maar-het-bleek-mijn-redding~a1d5f3f8/
Von snotmuziekp
8 Kommentare
Hopelijk niet. Een leugendetector bestaat niet, is gewoon een foute naam voor de polygraaf.
Leugendetectoren zijn zo’n 60% a 70% betrouwbaar heb ik eens gelezen. Je hebt hier een zaak van woord tegen woord. Dat deze man in eerste aanleg dan veroordeeld wordt, is ook gewoon niet correct. Het is nu eenmaal de regel dat als er gegronde twijfel is, dat er vrijspraak moet zijn. Er zijn mensen die liegen over verkracht te zijn om wat voor reden dan ook. De leugendetector is niet echt bewijs, maar kan in het geheel toch meewegen, zeker als er echt niks anders is om je op te baseren. Ook het feit dat iemand vrijwillig er voor kiest de rest af te leggen, geeft al aan dat hij mogelijk onschuldig is. Iemand die schuldig is, zal sneller weigeren.
Ja, dit heeft nog steeds een officiële waarde in een rechtszaak en onderzoek ook al is het 100% bewezen bullshit.
Als je een andere bron wil over zulke testen in België
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/06/25/leugendetector-politie-belgie-niet-gebruikt/
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/08/21/liegt-iemand-of-niet–vijf-vragen-en-antwoorden-over-de-leugende/
Ik heb polygraph-tests altijd raar gevonden. Het meet geen leugens, alleen stress. En dat is net het gevaarlijke: een onschuldige kan supergestrest zijn en daardoor “schuldig” lijken, terwijl een echte dader juist kalm kan blijven en daardoor “onschuldig” lijkt. Het werkt dus omgekeerd van wat je eigenlijk wilt.
Het is al jaren ontkracht door onderzoekers, maar sommige rechtbanken doen nog altijd alsof het waarde heeft. Dat maakt woord-tegen-woord situaties net gevaarlijker, want zo’n machine geeft een vals gevoel van zekerheid zonder echt iets te bewijzen.
Een polygraaf of leugendetector is pseudowetenschap. Dus hopelijk gebruikt men dit niet in de rechtbank.
Mensen in het algemeen zijn onbetrouwbaar
Ook het Openbaar Ministerie haalt de polygraaf aan als steunbewijs en vraagt de vrijspraak.
Advocaat-generaal Marc Verhelst zegt onomwonden een groot voorstander te zijn van de polygraaf in omstreden zedenzaken waar weinig tot geen objectief bewijs is.
“In zaken met een woord-tegen-woordsituatie pols ik bij de verdachte naar de bereidheid tot een polygraaftest. Elk jaar gaan minstens een tiental verdachten daarop in. Voor mij is het resultaat van de polygraaf niet vrijblijvend. Ik beschouw het als steunbewijs en als een leidraad voor mijn strafvordering. Ook het getuigenverhoor op het proces speelt een belangrijke rol en is vaak verhelderend.”
Wettelijk gezien kan een verdachte niet veroordeeld worden enkel op basis van leugenachtige verklaringen bij de polygraaftest. Het is steunbewijs van andere bewijsmiddelen. De test kan evenmin verplicht worden opgelegd, in tegenstelling tot bijvoorbeeld DNA-testen.