der Tag
Ein kleiner Haftungsausschluss: Ich habe keine Verbindung zur Fischereiindustrie und niemand in meiner Familie ist reich.
Wenn wir uns auf die Diskussion um die Fischereiindustrie konzentrieren, wie aus dem Statistikamt hervorgeht, macht der Export von Meeresprodukten fast ein Drittel des Exporteinkommens der Isländer aus.
Wenn wir heute ohne besondere Bedingungen direkt in die EU einreisen würden, würden wir meines Wissens jegliche Kontrolle über die Quote rund um Island verlieren und es ist unwahrscheinlich, dass uns von der EU eine Quote in der gleichen Höhe wie heute zugeteilt wird.
Daher denke ich, dass dies enorm negative Auswirkungen auf die isländische Wirtschaft haben dürfte, da wir die Kontrolle über eine der beiden stabilen Einnahmequellen Islands verlieren würden.
Alles deutet darauf hin, dass es äußerst unwahrscheinlich ist, dass die EU uns bei der Einreise die Kontrolle über unsere Legalität behält, also frage ich. Wie kommt es, dass wir als eines der reichsten Länder der Welt, vor allem dank der Fischerei, bereit sind, diese aufs Spiel zu setzen?
https://www.reddit.com/gallery/1pjx1uy
Von _Shadowhaze_
4 Kommentare
Allt kerfið í kringum sjávarútveginn er of flókið fyrir mann eins og mig til að skilja, ég set því þann disclaimer sjálfur.
Ég veit það samt að þessar tölur segja ekki alla söguna. Það þekkist alveg að sjávarútvegsfyrirtæki eru að selja „sjálfum sér“ fiskinn á ódýru verði og selja svo áfram á öðrum mörkuðum. Sú sala kemur ekki fram í þessu línuriti.
Við vitum að arðurinn af fiskveiðum er ekki að skila sér til þjóðarinnar. Við vitum að Þorsteinn Már er glæpamaður.
Þú segir að allt bendi til þess að ESB sé gífurlega ólíklegt til að leyfa okkur að halda stjórn á okkar löghelgi. Þar sem ég les út úr því er að við vitum það ekki. Er þá ekki best að ganga að samningaborðinu og sjá hvað við værum að fara út í?
Jafnvel þó innganga í ESB myndi hafa einhver slæm áhrif á sjávarútveginn, er ekki möguleiki að kostirnir myndu vega upp á móti?
Af því það er sanngjarnt að dreifa verðmætum til allra. Ekki halda þeim á höndum fárra ríkra aðila.
Þessi hugsunarháttur þinn er alveg nákvæmlega sá sami og þeirra sem eru á móti veiðigjöldunum. Vilja bara halda ríka fólkinu ríku og passa að aðrir fái sem minnst.
Þetta kallast eigingirni.
Góð umræða. Fiskveiðar eru gifurlega mikilvæð atvinnugrein, en vegna náttúrulegra takmarka mun hun aldrei vaxa umfram X.
Aðrar atvinnugreinar hafa náð og tekið fram ur fiskveiðum og sumar þeirra, eins og hugverkageirinn er ekki háður innbyggðum vaxtartakmörkunum.
Útgerðirnar eru lika að draga ur mikilvægi geirans með þvi að fullvinna ekki vörur her a landi. Skammvinnur gróði fyrir eigendur en tap fyrir þjoðarbuið.
En er það þeim að kenna, eða hefur rikisstjornin buið þannig um hnutana að þetta er það besta i stöðunni.
Útgerðirnar hafa fengið allar að kenna á ruglinu hja Samherja. Ég veit það fyrir víst að aðrar útgerðir eru mjög pirraðar yfir þessu.
Góð atvinnugrein, fínustu fyrirtæki en dvínandi mikilvægi.
Þa er að horfa til næstu 50 ára og reikna ut hagsmuni fyrir börnin okkar og barnabörn
Í sjávarútvegsreglugerð ESB er ákvæði sem kallast reglan um hlutfallslegan stöðugleika sem segir í raun að svæði sem hafa haft ótvíræð umráð yfir ákveðnum fiskimiðum munu halda þeim. Það þarf að fá útskurð um það hvort að við myndum ekki falla undir þetta ákvæði (sem væri eitt af mörgu sem þarf að fara yfir ef við tökum aftur upp samningaviðræður við ESB) en ég væri sjálfur mjög hissa ef svo væri ekki.
>Reglan um hlutfallslegan stöðugleika (e. principle of relative stability) er ein af grundvallarreglum sameiginlegrar sjávarútvegsstefnu ESB (e. Common Fisheries Policy). Henni er beitt við útdeilingu veiðiheimilda til aðildarríkja eftir að ákvarðanir um leyfilegan heildarafla hafa verið teknar í landbúnaðar- og sjávarútvegsráðinu.
>Reglan byggist á því að hvert ríki fái úthlutað sama hlutfalli í leyfilegum heildarafla frá ári til árs. Hlutfall hvers ríkis grundvallast á veiðireynslu þess á tilteknum stofni eða miðum. Í reglunni er jafnframt tekið tillit til þeirra svæða sem eru sérstaklega háð fiskveiðum. Þegar reglan tók fyrst gildi árið 1983 nr. 170/1983 var litið til þeirrar veiðireynslu sem fiskiskip aðildarríkjanna höfðu aflað sér á árunum 1973-1978. Þegar ný aðildarríki hafa gengið í sambandið hefur verið litið til veiðireynslu þeirra árin fyrir inngönguna í sambandið.
>Reglan um hlutfallslegan stöðugleika á sér nú stoð í reglugerð nr. 2371/2002. Með samþykki aukins meirihluta í ráðinu væri hægt að víkja frá reglunni við úthlutun aflaheimilda hverju sinni og breyta henni varanlega. Við reglulega endurskoðun á sjávarútvegsstefnu ESB sætir reglan sömuleiðis endurskoðun. Hingað til hefur ekki verið pólitískur vilji fyrir breytingum á reglunni og hefur því ekki verið hróflað við henni.
Tekið [héðan](https://www.evropuvefur.is/svar.php?id=62250)