Sechzehnjähriger Albtraum eines Busfahrers in Reykjanesbær

Ömurlegt að sjá hvað við hreinlega getum ekki séð um „forsjárslaus“ börn hérna á Íslandi. Fyrir einhverjum áratugum hefði þessi drengur hugsanlega verið sendur til [Breiðavíkur](https://www.ruv.is/frettir/innlent/2022-02-07-einhvers-stadar-er-enntha-verid-ad-misbeita-folki), núna virðist fólk bara sett á vergang og gert að vandamálum allra annara í lengri tíma þangað til að yfirfullt fangelsiskerfið tekur við.

Ég vill ekki segja að fólk fæðist skemmt og með enga möguleika – ég get svo sem ekki sannað þá neikvæðu en það hefur enginn sýnt fram á að það gerist svo það er frekar illgjarnt að gefa sér það. En ég veit að fólk getur skemmst á lífsleiðinni og aldrei náð sér á strik aftur. Það er svakalegt að sjá börn á þeim stað því þau gátu aldrei sjálf komið í veg fyrir þá vegferð því þau eru enn börn – svo við brugðumst þeim einhvernveginn og við öll saman , einstaklingarnir sjálfir og samfélagið allt, gjöldum fyrir það í lengri tíma.