Die Zinsen des Staates kosten rund 125 Milliarden: „Die Schulden von heute sind die Steuern von morgen“ – Vísir

Það er aðallega síðustu orðin í greininni sem mér finnst vera finnst vera hin raunverulega frétt.

„Það er einfalt mál að hagræða í ríkisrekstrinum. Það sem skilar strax árangri er auðvitað sala ríkiseigna. Það á að selja Landsvirkjun og Landsnet, selja hluta af Isavia og svo framvegis. Þá er hægt að minnka skuldirnar um helming á örskömmum tíma.“

Þannig heldur eignartap ríkisins og auðsöfnun hinna auðugu áfram. Það að ríkisstjórn hafi notað skuldir jafn mikið og hún gerði til að fjármagna reksturinn er ekkert annað en brenglun. Sérstaklega í ljósi þess sem hann segir með hagvöxt.
125 milljarðar bara í vexti. Hversu margir mannsaldrar eru það af meðallaunum?
Það að skuldirnar eru að mestu innlendar til lífeyrissjóða
er ákveðin huggun finnst mér þó ég viti ekki hvort það geri ástandið eitthvað betra.
En þetta er sú stefna sem mér heyrist vera reglan þessa dagana. Safna skuldum með því að neita sækja peninga til þeirra sem eiga mest af honum, selja síðan það sem eru almennings eignir til þeirra sem eiga peningana til að þau geti síðan kreist almúgann enn frekar. Dæmi um það þykir mér skýrast hérna á í Reykjavík með bílastæðin. Dýrari,misvísandi og fleiri en nokkur dæmi þar sem fólk er ranglega rukkað og illa gengur að bæta úr því.