Share.

    2 Kommentare

    1. AirbreathingDragon on

      >Grunnskólakennari til þrjátíu ára segir að undanhald íslenskunnar hafi lengi verið sjáanlegt í kennslustofum landsins. Kennarar hafi á síðustu árum þurft að einfalda mál sitt og umorða setningar svo nemendur skilji þá.

      >Guðrún Elva segir að hlutfall barna sem ekki eru látin lesa heima hafi aukist á undanförnum árum. Börn allt niður í fyrsta bekk koma mörg ólesin í skólann þar sem margir foreldrar segjast ekki hafa tíma til að sinna heimalestri barna sinna. 

      >Guðrún Elva rekur hluta ástæðunnar fyrir minnkandi orðaforða meðal barna til aukins hraða í samfélaginu þar sem börn eyði minni tíma með foreldrum sínum,

      >„Ég sé líka muninn á verkefnum sem ég lagði fyrir. Ég myndi aldrei geta lagt fyrir þriðja bekk í dag það sem ég lagði fyrir í þriðja bekk árið 2005. Við erum alltaf að gefa afslátt og draga úr kröfunum,“ segir Guðrún Elva. 

    2. Both_Bumblebee_7529 on

      Ég held að skjámiðlarnir spili hér stórt hlutverk sem samkeppni við lestur og íslensk samtöl. Kennarinn minn í háskólanum var t.d. að segja okkur að það varð marktæk hnignun í lestri stúlkna eftir að TikTok varð til (það væri áhugavert að skoða lestur drengja fyrir og eftir að tölvuleikir urðu vinsælir í þessu samhengi). Í leikskólanum mínum heyrist greinilega á mörgum börnum að þau eru mikið fyrir framan enska skjámiðla (t.d. youtube) og alíslensk börn kunna oft einföldustu orð bara á ensku (kunna t.d. skyblue og duck en ekki ljósblár og önd).

      Og ekki bara börnin, ég er ekkert svo viss um að börn séu mikið minna með foreldrum sínum en áður en foreldrar eru örugglega töluvert í símanum á meðan börnin eru heima og því hvorki að lesa né í innihaldsríkum samskiptum á meðan.

      Mér fyndist þetta minna mál ef við værum bara að tala um að tungumálið væri að breytast, sem öll tungumál ganga í gegnum, en það er ekki það sem við erum að sjá. Börn kunna einfaldlega stöðugt minna í íslensku af því þau heyra og nota hana sífellt minna.

    Leave A Reply