Es ist nicht die Aufgabe der Schule, alles zu retten – RÚV.is

ég hefði valið aðra fyrirsögn því það er ýmislegt forvitnilegra innan í [greininni sjálfri](https://nyr.ruv.is/frettir/menning-og-daegurmal/2025-10-26-ekki-hlutverk-skolans-ad-rjuka-til-og-bjarga-ollu-456863) eða [podcastinu](https://www.ruv.is/utvarp/spila/stakkaskipti/38515/bf9r1i), t.d.:

> „Við þurfum skóla ef fólk þarf að læra eitthvað sem þarf næði og tíma til að læra. Þar sem þarf að vera slaki á tímanum þannig að það megi endurtaka. Það megi gera mistök. Það megi byrja upp á nýtt. Þetta er staðurinn þar sem fólk fer upp löngu brekkurnar á menntabrautinni og að halda að það sé hægt að ná utan um þessa kjarnastarfsemi skóla með því að segja nemendum nákvæmlega hvernig þeir eigi að verða að námi loknu. Hvaða hæfni þeir eigi að hafa. Hvaða hæfni á fólk að hafa eftir að hafa kynnst Íslendingasögum til dæmis? Sem er jú eitt af því sem móðurmálskennarar á Íslandi hafa reynt að koma til leiðar.
>
>*Það sem gerist ef nemendur kynnast Laxdælu, Njálu, Egils sögu og kannski líka Snorra-Eddu er að sumir koma betur fyrir sig orði. Sumir verða betri í stíl. Sumir fá bara stórkostlegar hugmyndir til að nota í þungarokkshljómsveit og svo framvegis. Ef þetta tekst vel þá er það sem tekst vel það sem virkilega skiptir máli, ólíkt frá manni til manns.*
>
>Og þetta er ein af ástæðunum fyrir því að það að skipuleggja slíkt nám út frá hæfni, sem allir eiga að hafa að námi loknu, nær ekkert utan um það sem mestu skiptir. Og við getum sagt það sama um flestar námsgreinar,“ segir Atli Harðarson.