Die Sommervereinbarung ermöglicht es möglich

Wat is een nulurencontract?

>Een nulurencontract, ook oproepcontract genoemd, is een arbeidsovereenkomst waarbij het aantal te presteren uren niet vermeld wordt. De werkgever kan de werknemer oproepen wanneer die dat nodig heeft. Als werknemer ontvang je alleen maar loon voor effectief gepresteerde uren.

>Je weet dus nooit op voorhand hoeveel je zult moeten werken en hoeveel je zult verdienen. Doorgaans is er een bepaalde termijn waarin je baas je kan oproepen. Word je daarna opgeroepen, dan kun je als werknemer – althans theoretisch – weigeren.

Nu naar het artikel:

>‘Het afschaffen van de eenderderegel is iets om bezorgd over te zijn’, beaamt arbeidssocioloog aan de VUB Christophe Vanroelen. ‘Als daardoor meer onzeker en onvoorspelbaar werk ontstaat wat betreft uurroosters en inkomen, dan is dat een bijzonder slechte zaak voor werknemers. Zulke werkomstandigheden zijn erg belastend en stresserend. Voorlopig is er geen expliciete vermelding van nulurencontracten in de wetteksten, maar het is wel een terechte bezorgdheid dat het afschaffen van de minimale arbeidsduur de deur openzet voor oproepcontracten.’

Binnen een paar jaar, alle bandwerk naar nulurencontracten. Mag je volgende week, of zelfs morgen, gaan werken? Je zal het de ochtend zelf horen.

Zelfs in de tijd van Daens was het zo erg niet.

Het UK maakte net de beslissing om die contracten terug af te schaffen:

>De zogenaamde flexibiliteit is voornamelijk eenzijdig. Shiften worden regelmatig op het laatste nippertje afgezegd door de werkgever, zonder dat werknemers daar een compensatie voor krijgen.’

En dat is dan allemaal „vrijwillig“. Als je hele industrie overschakelt op zo’n systeem… dan is de enige keuze er aan meedoen of totaal verhongeren.

Dan zijn je keuzes als werknemer niet gelijk aan werkgever. Dan hebben we geen rechtvaardig systeem, verre van.

En dat in combinatie met „vrijwillige overuren“. Waar minder RSZ op zit. Het zoveelste voorbeeld van N-VA die de inkomsten van de staat vermindert, zonder dat daar voordeel tegenover staat. En dan later klagen dat er bespaard moet worden.

>Bovendien tellen voor de berekening van het pensioen enkel nog jaren mee waarin minstens 156 dagen gewerkte of gelijkgestelde dagen zitten. Je wordt dus langs de ene kant gedwongen om zo’n contract aan te nemen in bepaalde situaties, maar je bouwt er geen rechten mee op. De enige die ervan profiteert is de werkgever. Die oogst alle flexibiliteit en voordelen, terwijl de werknemer in een onleefbaar statuut wordt geduwd, zowel tijdens als na de loopbaan.

Dit alles maakt mensen de facto tot slaaf. Je hebt namelijk geen echte keuze in je werk, als je wil overleven.

Interessant, in Nederland is de trend juist andersom, van nuluren afstappen, want het systeem werkt gewoon niet.

Allemaal gerommel in de marge.

en de politiekers hebben al 0,0 ingeboet, just gelijk de bedrijven/ultrarijken

natuurlijk zullen we dan weer de commentaar krijgen: „mAar DAn GaAn ALLe riJKen WeG“

Hallo, ik ben Stijn Baert en ik ondersteun deze maatregel.