Ich kritisierte viel rechtzeitig, aber die Paschas hatten Recht. Es gibt keine Gruppe, die ich als Islamisten nicht mag.

Tarihten beri böyledir zaten. Selçukluyu içeriden yıkan onlar, Osmanlının teknolojide geri düşmesine sebep onlar, Kuvayı milliyeyi kötüleyen ve Ingilizlerle işbirliği yapan onlar, Cumhuriyet kurulduğunda isyan eden onlar, Atatürk inkılaplarının yarıda kalmasına şimdi de geriye gitmesine sebep onlar, madımakta ve nice yerde vatandaşları yakan öldüren onlar.

İrtica zaten şimdi kaçıncı kez PKK’yla barışmaya çalışıyor aq bi bitmedi şu turgut’la başlayan “kandırıldık” süreçler

Dün Ferhullah’ın altındalardı, bugün Pkk’nın.
Akp bundan fazlası değildir.

Islamcilara hic bir sekilde ve hic bir zaman en ufak bir firsat verilmemeli, dunyanin en buyuk virusu bunlardir. Egemenlik ve medeniyetimizin onundeki en buyuk engellerdir.

r/Turkey’i bi silkelesen „askeri vesayeti bitirdi hajum“ demiş/diyen hatrı sayılır sayıda hesap dökülür. Helalleşme hatadır.

İrtica, elbette PKK’dan daha tehlikelidir zira hem daha geniştir hem de sinsidir. Bu iki unsur üzerinde biraz duracağım:

1- İrtica daha geniş bir kavramdır. Gericilik, sadece dinî değil; aynı zamanda siyasi, ekonomik, politik, sosyolojik, kültürel de bir kavramdır. İrticanın en çok göz önünde bulunan türü, dinî irticadır. Bundan dolayı „irtica“ dendiğinde din temelli anlaşılır oysa ilerlemiciliğe karşı olan her türlü unsur, birer irticadır ve dünün ilericisi, yarının gericisi olabilir. Farklı türlerde irticaya örnek vermek gerekirse mesela 19-20. yy. Batıcılık – Kemalizm çatışması örnek olabilir. Bir zamanların ilerici olan Batıcılık fikri, birçok ortak paydası olmasına rağmen yanlış değerlendirme ve yöntemleriyle Kamâlizm karşısında gerici durumda kalmıştır örneğin. Kültür devriminde, ulus fikrinde bunlar açıkça görünür. Bugün Kemalizm’den bahsederken „Batıcı“ dendiği için ve Kemalizm’in Batı söylemlerinden dolayı bu pek göz önünde bulundurulmaz ve fark edilmez fakat durum böyledir. Bugün baktığım zaman irtica, bunları da içerisinde barındırmaktadır ki aslında PKK’nın Kürtçülük politikası da buna dahildir. Hatta Lenin’in „Emperyalizm: Kapitalizm’in Son Aşaması“ kitabında emperyalizmin gericiliği konusunda bulunduğu söylemden de bu kavramın genişliği anlaşılır aslında.

Hazır değinmişken geçmeyeyim, dinî irtica konusunda dinler de geniş bir yer kaplar. Din, dönemine göre ilericiyken sonrasında gerici duruma düşer zaman zaman. Elbette evrensellik iddiasında bulunan dinler için zamanındaki ilerici atılım bir anlam ifade etmez ama bu din tartışmalarının konusu, biz burada dinî bir tartışma içerisinde olmadığımız için burada kesiyorum.

2- İrtica sinsidir. Baktığımız zaman PKK, direkt olarak bir terör örgütüdür ve karşımızda olduğu da ayan beyan ortadadır ama irtica böyle değildir. İnsanlar irticanın ne olduğunu göremezler, bocalarlar. Karşınızda bulunan bir düşman, içinizde bulunan bir hainden daha iyidir. Düşmanı haine tercih edin. PKK ile ilgili halkın yüzdesel karşıtlığı ile PKK’nın sözcülüğünü yapan sinsi siyasi partiler ile ilgili halkın yüzdesel karşıtlığı birbirinden farklı çıkar örneğin çünkü birisi sinsi olduğundan diğeri kadar karşıtlık uyandırmaz.