Haines – die Haine

Ωσάν το έρημο δεντρί
Που ‘ναι στ‘ αόρι απάνω
Μ‘ αρέσει να ‘μαι αμοναχός
Με τσι πολλούς δεν κάνω

Κι άμας ο κόσμος σκοτεινιά
Γεμίζει να γυρίζω
Χαϊνης και τση χαραυγής
Τσ‘ ελπίδες να σκορπίζω