Junge Frauen finden den Nachnamen des Mannes, der „romantisch“ akzeptiert, aber die ältere Generation denkt anders darüber nach
https://eenvandaag.avrotros.nl/artikelen/jonge-vrouwen-vinden-achternaam-van-man-aannemen-romantisch-maar-oudere-generatie-denkt-daar-anders-over-160811
Von Chronicbias
13 Kommentare
Nou, goed, het is maar waar je over wil zeuren, toch?
Lekker doen wat je wil, niet blijven hangen in het verleden.
Mijn mening is dat je juist **niet** zo ongelofelijk in het verleden moet blijven hangen. Die tijden zijn er niet meer en het is ook niet meer erg relevant.
Mijn vrouw nam mijn naam omdat ze niet makkelijk opgezocht wilde kunnen worden met haar oude naam wegens wat vervelende mensen uit het verleden.
Zo zijn er heel veel verschillende redenen voor heel veel mensen om dingen wel/niet te doen. Er zijn ook mannen die hun vrouw haar naam aannemen omdat ze niets meer met hun eigen familie te maken willen hebben.
Live and let live, haal je hoofd uit het verleden en kijk naar de toekomst. Je doet het echt jezelf aan.
Zo gaat sociale verandering meestal, iets wat eerder een heel principiële uiting was vanwege een groot maatschappelijk probleem, wordt door de volgende generatie minder belangrijk gevonden omdat het achterliggende maatschappelijke probleem minder groot is.
Ik vind het begrijpelijk dat oude feministen, die hard gevochten hebben voor hun eigen identiteit, het jammer vinden dat de namen kwestie weer terug lijkt te veranderen. Maar ik vind het ook jammer dat ze zich niet zo kunnen inleven in de huidige generatie, die het belang minder erg ziet.
Nou prima gewoon allemaal lekker doen wat je zelf wilt
raar en eng mens
Gelukkig is het een vrije keuze en mag ieder doen wat ze zelf wil.
Ik heb al een achternaam dus nee. Vind het persoonlijk nogal ouderwets, het heeft iets patriarchistisch. Maar heej, leven en laten leven, lekker zelf weten.
Mijn vrouw heeft mijn naam aangenomen omdat ze wilde dat de kinderen en zij de zelfde achternaam hebben.
Het was tevens mijn enige eis aan het huwelijk. Prima, maar minimaal mijn naam erbij, voor de kinderen. En de kinderen die mijn naam krijgen was op geen enkel punt een discussie gelukkig. Daar waren we allebei traditioneel in.
Ik neem vrouwen van mijn leeftijd of jonger met dubbele achternaam minder serieus. Ben je 60+ dan heb je het excuus dat het zo hoorde. Dus in mijn beleving ben je als 28 of 30 jarige met dubbele achternaam ofwel afkomstig uit de bible belt ofwel zo’n tiktok tradwife hipster truttebol die d’r hele identiteit ophangt aan man en kinderen.
En ja dat is in hokjes denken. Dat weet ik ook wel.
We zijn weer aangekomen bij het oksels en schaamstreek scheren.
Vrouwen deden het, want het was sexy. Toen deden ze het, want het werd verwacht. Toen deden ze het niet meer, want het werd verwacht en dat is slecht. Toen maakten ze vrouwen die het nog wel deden belachelijk. Toen werd het weer een keuze, en nu doen ze het zelf ook weer.
Het is allemaal niet zo moeilijk: feminisme is keuze. Niet de ene oppressie vervangen met de andere.
Oke, totale komkommertijd?
*“Mensen verschillen van mening over dingen die volstrekt hun persoonlijke keuze zijn. Meer drama om acht uur.“*
Ik heb het ook gedaan toen ik nog jong en romantisch was. Bij m’n tweede huwelijk gewoon mijn eigen naam gehouden. Is ook gewoon onzin. Zelfs in België is het al in de jaren 70 van de vorige eeuw al afgeschaft.
Huh, toch andersom. Vroeger was dit heel normaal, maar nu is er meer resistance en ‚independance‘ hierover
Wij kregen een formulier om kruisjes te zetten voor zowel de man als de vrouw met alle opties voor beide open. Zij had ervoor gekozen om formeel mijn achternaam met haar achternaam te dragen, maar in de werkelijkheid gebruikt ze gewoon haar naam. Helemaal prima, tenzij ze ergens reserveert. Dan hoor ik dat er geen reservering op die naam staat dus dan de andere optie 😉
Als zij voor alles haar eigen naam gehouden had ook prima. Dan hadden we een keuze te maken bij de kinderen. Hadden we ook wel uitgekomen.