Snorri möchte

Snorri gamli going full-tradwife. =)

Þessi helvítis fáviti.

Æ hann er svo vitlaus greyið. En hann er að tala til hóps bjána sem er því miður að fjölga í.

Hefur hann ekki nokkuð dead-on rétt fyrir sér? Finnst eins og neikvæð viðbrögð þín við þessu séu neikvæð skautun í garð Snorra frekar en gagnvart því sem hann segir

Það væri óskandi að fólk tæki meiri þátt í stórfjölskyldunni en gengur og gerist á Íslandi. Hjá mörgum er sú raunin, t.d. hjá mér þegar ég var ungur, og þegar ég er núna foreldri, en það er alveg rétt að hjá mörgum er sú ekki raunin. Það er jákvæð menning að baklandið styðji við fólk með börn, þetta gerir líka minni fórnarkostnað fyrir fólk að eignast börn fyrr, eða fleiri börn.

Það væri óskandi að fólk fengi meira frelsi til þess að ráðstafa fæðingarorlofinu eins og þeim hentar. Það er ekkert stórmál því núna eru það 4.5 mánuðir hvort og 3 sem má skipta. En ef ég eignaðist barn nkl. núna (og væri á Íslandi) væri líklega praktískara fyrir mig að taka 9 mánuðu og konuna mína 3 – bara útfrá tímalínum í vinnunni hennar. Þegar við áttum fyrsta barnið okkar (hefðum við verið á Íslandi) hefði líklega verið praktískara að snúa því í hina áttina.

Og ég verð að viðurkenna ég veit ekki hvernig þetta skiptist ef annað foreldrið er ekki involved. Fær þá hitt foreldrið (sem yrði þá oftast mamman) allt fæðingarorlofið?

Það væri óskandi að það væri meiri fræðsla um frjósemi í kynfræðslu og líffræði. Það eru ófáir sem ég þekki sem segjast vilja bíða með að eignast börn þangað til að þau hafa klárað XYZ (eitthvað nám, eða náð einhverju í vinnu), en raunin er sú að það er ekki sjálfsagt að eignast börn í fyrstu tilraun. Sérstaklega þegar fólk fer að eldast.

Þetta hljómar kannski sakleysislega í fyrstu, en þetta er klassísk þjóðernishyggjuorðræða — og hún er hættulega svipuð þeirri sem hefur verið notuð víða til að réttlæta afturför í mannréttindum.
Það er mikið sagt í þessu viðtali sem virðist á yfirborðinu bara vera „áhyggjur af fæðingartíðni“, en undir niðri er verið að smíða heimsmynd þar sem konur eru hvattar (eða næstum skammaðar) til að ganga inn í „hlutverk sitt“ sem móður, ömmur eru gagnrýndar fyrir að ferðast og fólk almennt fyrir að mennta sig og fresta fjölskyldulífi. Þetta er í raun bakslag gegn nútímasamfélagi og jafnrétti.

Það er ekki hlutverk ríkisins að stjórna frjósemi fólks, né að þrýsta á með siðferðilegum rökum hvað sé „rétt lífsleið“. Og ef þetta á að vera „samfélagsverkefni“, af hverju er þá ekki rætt um að bæta húsnæðismál, leikskólakerfi, lífskjör? Af hverju er alltaf beini þrýstingurinn settur á einstaklinginn — sérstaklega konur?

Við höfum séð þetta áður: þegar hvatt er til hærri fæðingartíðni „fyrir þjóðina“ þá fylgir því yfirleitt útilokun þeirra sem ekki falla inn í „hinn rétta þjóðfélagshóp“. Þetta er ekki nýtt, og það er ekki saklaust.

Það er auðvelt að láta orð eins og „áhyggjur af fæðingartíðni“ hljóma sakleysisleg – en við verðum að vera á varðbergi þegar stjórnmálamenn byrja að tala um barneignir sem samfélagslegt verkefni. Þessi orðræða hefur verið notuð aftur og aftur í sögunni – og oft með hættulegum afleiðingum.

Í Þýskalandi nasismans td var fæðingartíðni gerð að þjóðarmáli. Konur voru verðlaunaðar fyrir að eignast börn fyrir ríkið, á meðan öðrum var bannað að fjölga sér. Ítalía Mussolinis fór sömu leið – þar var konum skylt að þjóna þjóðinni með því að fæða börn, og getnaðarvarnir og fóstureyðingar voru bannaðar.

Þessi stefna er kölluð biopólitík: stjórnun líkama fólks fyrir þjóðarhagsmuni. Hún snýst ekki um að styðja fjölskyldur – heldur um að móta þær eftir hugmyndafræði yfirvalda.
Í nútímanum sjáum við svipaðar raddir í Ungverjalandi, þar sem Viktor Orbán hefur sagt: „Við viljum ekki innflytjendur – við viljum fleiri ungversk börn.“ Þar er fjárhagslegur stuðningur notaður til að fjölga „okkar“ fólki – en útiloka „hina“.

Þegar talað er um að ömmur og afar séu ekki að „rækja sitt hlutverk“, eða að fólk sé of lengi að mennta sig í stað þess að eignast börn – þá er ekki verið að leysa efnahagslegan vanda, heldur að leggja gildishlaðna ábyrgð á einstaklinga, sérstaklega konur.

Svo ég vitni í orð Sigmundars Ernis

[,,Afturhaldinu finnst nóg komið, og hefur uppi kröfur um að beisla mannskapinn á nýjan leik“](https://www.dv.is/eyjan/2025/5/24/sigmundur-ernir-skrifar-jadarsetningin-er-hafin-ad-fullu-islandi/)

Með öðrum orðum afturhaldið vill stjórna okkur. Eins og allt frá þessum afturhalds pésum, snýst þetta um að stjórna almenningi.

það er einstaklega óheppilegt að þeir sem að eru að benda réttilega á vandamál er varðar fólksfækkun séu iðullega ( í mínum huga) bastarðar.

Snorri másson er alveg með punkt. fólksfækkun er raunveruleg og nei innflytjendur eru ekki lausn við vandanum af því að vandinn er sá að við erum að búa til samfélag þar sem það er ekki fýsilegt að búa til börn. Það er ekki sjálfbært.

Og lausnirnar eru ekki augljósar eða einfaldar, af því að annars hefðu milljónaþjóðir sem eru að díla við þetta, s-kórea, japan, Kína, flest evrópuríki fundið einhverja lausn.

Svo að það er raunverulega frekar asnalegt að benda á vandann og segja í svo gott sem beinum orðum: Konur eiga að taka lengra fæðingarorlof svo karlarnir geti farið að vinna fyrr og eldri kynslóðir þurfa að minnka lífsgæði sín.

Það er rétt, það þarf að breyta bæði opinberu umhverfi og gera það eftirsóttara að eignast börn. Og samfélagið í dag þarf að taka einhverjum breytingum til að gera þetta fýsilegra.

En við getum ekki leyft tómum jakkafötum að stjórna umræðunni og gera umræðuefnið tortryggilegt og þar með greiða leið fyrir því að ekkert verði gert.

VIð þurfum að hækka frjósemina aftur í 2.1 á innan við tíu árum. Það er vel hægt. Hún var 1.9 fyrir tíu árum. Aðstæður hafa breyst. Við getum breytt aðstæðum aftur.