Niemand wollte Stefán Einar interviewen

Þetta er hættan við þætti eins og Spursmál. Stefán Einar lagði mjög skýrt upp með það í byrjun að tilgangur þáttarins væri að spyrja fólk erfiðra spurninga, ganga á eftir svörum og ekki leyfa fólki að komast upp með „Ekki-svör“. Allt góð og gild prinsipp og hann hefur svo sannarlega persónuleikann og presensinn í það að geta þjarmað að fólki á mjög effektívan hátt.

Hitt er svo að hann hefur augljósan bias sem litar alla hans nálgun á málið. En þrátt fyrir það hefur hann passað sig ágætlega að taka líka hart á hægri mönnum þegar það hefur átt við. Sjáið t.d. Viðtalið sem hann tók við bb áður en hann sagði af sér, hann var ekkert að draga úr högginu þar varðandi ábyrgð formannsins í lélegri stöðu flokksins.

Gallinn við svona þætti er hins vegar að þeir fara fljótt að fá á sig ákveðið orðspor. Öllum finnst vera of þungt vegið að þeirra fólki, og þegar þú ert búinn að slátra einum eða tveimur mannorðum þá áttar fólk sig á því að það er hættulegt fyrir ímyndina að koma í þátt til þín. Ef þú ert reynslu bolti eins og Þorgerður eða A stúdent eins og Kristrún þá kemstu kannski frá því, en þú verður að vita inn í hvað þú ert að fara og vinna heimavinnuna.

Á endanum kemst fólk að þeirri niðurstöðu að það sé öruggara að mæta ekki, að minnsta kosti ekki þar til líða fer að næstu kosningum.

Að því sögðu þá á fólkið í valdamestu stöðum landsins ekki að veigra sér við því að svara erfiðum spurningum. Það á að geta mætt í svona viðtöl og svarað fyrir verk sín. Þeir sem ekki geta það eiga ekkert erindi í þessi jobb.