Share.

    2 Kommentare

    1. Η ‚αδερφή‘ Ρωσία που ‚πάντοτε ήθελε το καλό του Ελληνισμού‘.

      Όσοι γνωρίζουν στοιχειωδώς ιστορία, ξέρουν ότι η Ρωσία είτε μας εχθρευόταν, ή ήταν παγερά αδιάφορη για εμάς.

    2. ilia_volyova on

      το κειμενο δεν το λεει, αλλα απο [δω](https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/297006_oi-megales-dynameis-kai-1821) κι [εδω](https://www.ime.gr/chronos/12/gr/1821_1833/diethni/04.html) οι ηγεμονιες φαινεται οτι ηταν (1) θεσσαλια + ανατολικη στερεα, (2) ηπειρος + δυτικη στερεα και (3) πελοποννησος + κρητη. τα συνορα του ελληνικου κρατους που τελικα αποφασιστηκαν το 1832 δεν περιλαμβαναν ηπειρο, θεσσαλια και κρητη — αλλα το κρατος αυτο ηταν ανεξαρτητο, χωρις φορο και στρατιωτικη παρουσια απο την οθωμανικη πλευρα. οσο καταλαβαινω, η σερβικη επανασταση, που εγινε λιγα χρονια πριν την ελληνικη, οδηγησε σε μια ηγεμονια αναλογη με αυτο που προεβλεπε το ρωσικο σχεδιο: το σερβικο πριγκιπατο, που ανεξαρτητοποιηθηκε πληρως το δευτερο μισο του 19ου αιωνα.

    Leave A Reply