Beim Monopol ging es nie darum, dass eine Person so bequem gewinnen kann. Der Punkt ist, dass nach diesen Regeln fast jeder verliert

**Bij monopoly was het punt nooit dat één persoon zo lekker kan winnen. Het punt is dat onder deze spelregels bijna iedereen verliest**

‘Als de wereld een monopolyspel was, waren we nu op het punt waarop iedereen er woedend mee stopt omdat alle straten en huizen weg zijn, de huur onbetaalbaar is en één rijke gozer alle pret bederft.’ Een terechte uitspraak, al weet ik niet van wie. De huren stijgen harder dan we hebben kunnen, huizen zijn schaars. En die ene rijke gozer? Zoals Pieter Derks grapte tijdens de oudejaarsconference: als je ergens in de wereld een euro loslaat, komt-ie uiteindelijk bij Elon Musk terecht. Dat is een natuurwet.

[Een aardig feitje over monopoly](https://www.bbc.com/worklife/article/20170728-monopoly-was-invented-%20to-demonstrate-the-evils-of-capitalism): de originele versie ervan is ooit bedacht door Elizabeth Magie, die het kapitalisme wilde nabootsen in een spel en zo juist wilde laten zien hoe kwaadaardig dat systeem in de echte wereld eigenlijk is. Het punt was nooit dat één persoon zo lekker kan winnen. Het punt is dat onder deze spelregels bijna iedereen verliest.

Toch lopen we niet massaal weg. Evenmin breekt er een opstand uit. Niemand veegt de huizen en hotels weg met zijn mouw. Niemand pakt het geld en de dobbelstenen, en dumpt ze in de vuilnisbak. Waarom eigenlijk niet? Het is niet alsof de verliezers-versus-rijke-pretbedervers-situatie nu zoveel beter is dan in 1904, toen Magie patent aanvroeg op haar spel.

Superrijken zijn zo invloedrijk dat allerlei verstandige mensen waarschuwen dat het systeem waarin we leven steeds minder op een democratie lijkt en steeds meer op een oligarchie: een systeem waarin de werkelijke macht niet langer bij het volk ligt, maar bij een handjevol mensen die qua klasse en bezit mijlenver van de meeste burgers af staan.

Dat ze die vetklep nog een podium geven.
Wat een verschrikkelijk wijf is dat zeg.