Interessant stuk, en discussie. Waarbij ik afvraag wat jullie hiervan vinden. Ik ben zelf wel in Dubio. Hoewel ik wel mensen mensen weet dat hun hospiteer traject alles behalve goed verliep vraag ik me toch af of de SSH op deze manier niet het kind met het badwater weggegooid.
Want naast de verhalen van slechte hospiteer ervaringen ken ik nog meer verhalen van mensen die in conflict waren met hun (geplaatste) huisgenoten. Een huis met mensen die gewoon rustig willen leven kan ineens verstoord worden door een persoon die het dagelijks wil gebruiken als indrinkhuis. Hospiteren houdt dat niet tegen, maar verminderd die kans wel.
Hoe staan jullie hier tegenover?
MnemosyneNL on
Ik snap opzich het idee dat je aan de voordeur filtert wel. Tegelijkertijd kan ik me slecht voorstellen dat er zoveel problemen van zouden komen als je dat weghaalt. Ik denk ook dat veel van die issues opgelost kunnen worden met een goed gesprek.
suuz95 on
Oef, lastig. Aan de ene kant levert hospiteren wel voordelen op: meestal heb je een gezelliger huis als je zelf je huisgenoten mag kiezen én maken eerstejaars die niet al op hun 16e weten waar ze gaan studeren gewoon kans op een kamer. Aan de andere kant is het natuurlijk super frustrerend als je wat minder sociaal bent, en er na 10 keer nog steeds niet doorheen bent en je wel iedere keer ’s nachts nog naar je ouders moet of een studiegenoot moet vinden waar je kan pitten na de (mislukte) poging om zelf wat te vinden.
Een compromis zou ik beter vinden- als iemand bijvoorbeeld 15x zonder succes heeft gehospiteerd, wijs dan bijvoorbeeld een kamer of studio toe met voorrang. En uit ervaring kan ik zeggen dat het in april echt heel makkelijk is om ingestemd te worden, dus er is altijd hoop.
Goel40 on
Erg dom, dit gaat alleen maar resulteren in saaie huizen zonder enkele cohesie. Afwijzing hoort nou eenmaal bij het leven, als je later een baan gaat zoeken word je ook niet bij een bedrijf geplaatst op basis van je wachttijd.
watnouwatnou on
Zo houden de SSH panden die verkapte verenigingshuizen zijn geworden tenminste een keertje op.
Tenocticatl on
Het is naar om vaak te worden afgewezen en avond aan avond popi jopie moeten spelen in een hospiteergroep, maar ik zou niet samen willen wonen met mensen die ik niet zelf heb uitgekozen.
Als ik hospiteeravonden organiseerde als persoon-met-lege-kamer probeerde ik altijd de pijn gering te houden door er op te staan om maar één persoon tegelijk uit te nodigen, en dan voor 15-30 minuten met een vooraf voorbereid vragenlijstje (plus wat er verder nog uitspringt, natuurlijk). Het is meer werk voor het organiserende huis en mensen moeten wel op tijd zijn, maar volgens mij werkt het veel beter en de hospitant is niet zijn/haar hele avond kwijt.
WisWoman on
Wageningen doet dit al lang. Idealis heeft hospiteer huizen en boven aan de lijst huizen. En bij hospiteren telt ook je inschrijving, maar mogen de huisgenoten wel kiezen.
Balance- on
Ik zou absoluut niet kunnen wonen met mensen die ik niet uit kies. Belachelijk idee dit.
Hospiteren is kut, maar ook om iedereen te beschermen dat ze in een huis komen waar ze zich niet thuis voelen.
Symptoombestrijding weer. Oplossing is meer huizen, niet *weer* anders verdelen.
mmvdv on
Ik heb in 5 studentenflats zonder hospiteersysteem gewoond in verschillende steden (lang verhaal), en in 4 gevallen goede sociale cohesie ervaren.
De keer dat het niet zo was, was met minder gedeelde voorzieningen (eigen sanitair), misschien een causaal verband maar misschien ook niet. Iedereen leefde daar meer teruggetrokken op hun eigen kamer, wat minder goed lukt als je ook toilet en douche moet delen.
In mijn ervaring biedt het kansen om mensen van buiten je “bubbel” te leren kennen en ermee samen te leven.
Voor private studentenhuizen vind ik hospiteren logisch, maar bij sociale huisvesting valt het “sociale” een beetje weg als niet iedereen kansen krijgt op objectieve gronden. Het verbaasde me ook dat dit in Utrecht schijnbaar de norm is.
Leave A Reply
Du musst angemeldet sein, um einen Kommentar abzugeben.
9 Kommentare
Interessant stuk, en discussie. Waarbij ik afvraag wat jullie hiervan vinden. Ik ben zelf wel in Dubio. Hoewel ik wel mensen mensen weet dat hun hospiteer traject alles behalve goed verliep vraag ik me toch af of de SSH op deze manier niet het kind met het badwater weggegooid.
Want naast de verhalen van slechte hospiteer ervaringen ken ik nog meer verhalen van mensen die in conflict waren met hun (geplaatste) huisgenoten. Een huis met mensen die gewoon rustig willen leven kan ineens verstoord worden door een persoon die het dagelijks wil gebruiken als indrinkhuis. Hospiteren houdt dat niet tegen, maar verminderd die kans wel.
Hoe staan jullie hier tegenover?
Ik snap opzich het idee dat je aan de voordeur filtert wel. Tegelijkertijd kan ik me slecht voorstellen dat er zoveel problemen van zouden komen als je dat weghaalt. Ik denk ook dat veel van die issues opgelost kunnen worden met een goed gesprek.
Oef, lastig. Aan de ene kant levert hospiteren wel voordelen op: meestal heb je een gezelliger huis als je zelf je huisgenoten mag kiezen én maken eerstejaars die niet al op hun 16e weten waar ze gaan studeren gewoon kans op een kamer. Aan de andere kant is het natuurlijk super frustrerend als je wat minder sociaal bent, en er na 10 keer nog steeds niet doorheen bent en je wel iedere keer ’s nachts nog naar je ouders moet of een studiegenoot moet vinden waar je kan pitten na de (mislukte) poging om zelf wat te vinden.
Een compromis zou ik beter vinden- als iemand bijvoorbeeld 15x zonder succes heeft gehospiteerd, wijs dan bijvoorbeeld een kamer of studio toe met voorrang. En uit ervaring kan ik zeggen dat het in april echt heel makkelijk is om ingestemd te worden, dus er is altijd hoop.
Erg dom, dit gaat alleen maar resulteren in saaie huizen zonder enkele cohesie. Afwijzing hoort nou eenmaal bij het leven, als je later een baan gaat zoeken word je ook niet bij een bedrijf geplaatst op basis van je wachttijd.
Zo houden de SSH panden die verkapte verenigingshuizen zijn geworden tenminste een keertje op.
Het is naar om vaak te worden afgewezen en avond aan avond popi jopie moeten spelen in een hospiteergroep, maar ik zou niet samen willen wonen met mensen die ik niet zelf heb uitgekozen.
Als ik hospiteeravonden organiseerde als persoon-met-lege-kamer probeerde ik altijd de pijn gering te houden door er op te staan om maar één persoon tegelijk uit te nodigen, en dan voor 15-30 minuten met een vooraf voorbereid vragenlijstje (plus wat er verder nog uitspringt, natuurlijk). Het is meer werk voor het organiserende huis en mensen moeten wel op tijd zijn, maar volgens mij werkt het veel beter en de hospitant is niet zijn/haar hele avond kwijt.
Wageningen doet dit al lang. Idealis heeft hospiteer huizen en boven aan de lijst huizen. En bij hospiteren telt ook je inschrijving, maar mogen de huisgenoten wel kiezen.
Ik zou absoluut niet kunnen wonen met mensen die ik niet uit kies. Belachelijk idee dit.
Hospiteren is kut, maar ook om iedereen te beschermen dat ze in een huis komen waar ze zich niet thuis voelen.
Symptoombestrijding weer. Oplossing is meer huizen, niet *weer* anders verdelen.
Ik heb in 5 studentenflats zonder hospiteersysteem gewoond in verschillende steden (lang verhaal), en in 4 gevallen goede sociale cohesie ervaren.
De keer dat het niet zo was, was met minder gedeelde voorzieningen (eigen sanitair), misschien een causaal verband maar misschien ook niet. Iedereen leefde daar meer teruggetrokken op hun eigen kamer, wat minder goed lukt als je ook toilet en douche moet delen.
In mijn ervaring biedt het kansen om mensen van buiten je “bubbel” te leren kennen en ermee samen te leven.
Voor private studentenhuizen vind ik hospiteren logisch, maar bij sociale huisvesting valt het “sociale” een beetje weg als niet iedereen kansen krijgt op objectieve gronden. Het verbaasde me ook dat dit in Utrecht schijnbaar de norm is.