Die eigentliche Bremse für unseren Wohlstand ist nicht der arbeitende Mensch, sondern der Aktionär
https://www.demorgen.be/meningen/de-echte-rem-op-onze-welvaart-is-niet-de-werkende-mens-maar-de-aandeelhouder~bd64bf0d/
Von New_Lingonberry9297
Die eigentliche Bremse für unseren Wohlstand ist nicht der arbeitende Mensch, sondern der Aktionär
https://www.demorgen.be/meningen/de-echte-rem-op-onze-welvaart-is-niet-de-werkende-mens-maar-de-aandeelhouder~bd64bf0d/
Von New_Lingonberry9297
22 Kommentare
Ik denk dat deze screenshot van een reddit add genoeg zegt.
https://preview.redd.it/syodywqth4gh1.jpeg?width=1080&format=pjpg&auto=webp&s=792aa15cb6ebc968f1825f378b07dc44cfc31776
Wat voor georchestreerde astroturfing is dit nu weer? Post is 2minute oud en heeft al 8 upvotes
De waarheid waar N-VA, VB en MR liever niet hebben dat je ernaar kijkt en in plaats daarvan op de migrant, de werkloze of de langdurig zieke blijft kloppen.
Nee het zijn de socialistische politiekers
Should be marked opinion, not politics…
Oei? En dat van een topeconoom? Kennen ze die bij VOKA & UNIZO?
De ironie is dat het bedrijf met één van de slechtst gekende werkomstandigheden, Amazon, net wel volop investeert en geen dividenden uitkeert.
dS die weer en totale misvatting van het geldwezen uitkraamt, je verwacht het echt niet
mazzucato is trouwens allang geen econome meer. militante voor labour wel
Dit is gewoon het basisprincipe van het kapitalisme dat er steeds meer geld vloeit naar de top in werking. Iets anders is per definitie niet mogelijk. Die „welvaart“ is er alleen maar gekomen omdat overheden via „sociale maatregelen“ die haaks staan op het kapitalistische principe die geldstroom getemperd hebben (via dingen zoals eerlijke taxatie). Sociale maatregelen die nu, volgens grote delen van de bevolking, niet meer nodig zijn, gezien hun stemgedrag.
Er is hier niets slechts of verkeerd aan, zonder dit principe kan het pure kapitalisme niet functioneren.
Make all companies employee-owned and cap max ROI.
Het is gewoon allebei, niet de ene of de andere
Ik blijf het zeggen: de golden age of economics bestond toen bedrijven en rijken eerlijk belast werden en toen ze verplicht werden om hun winsten te investeren in hun bedrijven in plaats van uit te betalen aan de aandeelhouders.
Nu goed, de jaren ’50 was nog altijd een periode van veel economische instabiliteit ongeacht de fantasieën die vandaag de ronde doen. Het plaatje van „vrouw doet huishouden, man werkt alleen“ was toen ook quash voor vele gezinnen. En we moeten niet vergeten dat we een economische groei gekend hebben door WW2 (alhoewel Oekraïne wss eenzelfde boom gaat meemaken na de Russische oorlog), maar het zou al veel helpen als we onze economie veel meer verbinden met feitenlijke bezittingen ipv cijferkes op een computer (looking at you, richest men on the planet who are actually cash poor) en ervoor zorgen dat bedrijven in zichzelf investeren ipv alles uit te sparen om aandeelhouders uit te betalen.
Het lijkt alsof mensen commentaar geven op de titel en niet op het artikel. Probleem dat beschreven wordt is dat het voor bedrijven interessanter is om hun kapitaal te investeren in financiële producten en dat dat ten koste gaat van investeringen in hun eigen core business. Bedrijven kopen dus liever aandelen, obligaties of afgeleide producten dan dat ze investeren in een nieuwe productielijn.
Persoonlijk heb ik niets tegen aandeelhouderschap of dividend. Bedrijven hebben nu eenmaal kapitaal nodig. Maar het is wel een probleem dat het systeem zo hard focust op winst op korte termijn. Veel bedrijven doen aan cost cutting om aandeelhouders op korte termijn winst te kunnen uitkeren, dat gaat bijna altijd ten koste van groei en winst op lange termijn.
Bedrijven zouden een horizon moeten hebben van twintig jaar in plaats van twee kwartalen.
How come that this sub only perpetuates left perspectives?
De echte rem op onze welvaart is eerder het groeiende aantal afhankelijken van subsidies, leeflonen, pensioenen, … en de steeds kleinere groep mensen die dat allemaal moeten betalen
Interessant artikel maar eindigt naïef optimistisch. Dit kan enkel eindigen in fascisme en oorlog. Het gebrek aan perspectief voor wie werkt helpt gevaarlijke demagogen in het zadel die de wereld naar de afgrond leiden.
Het pleidooi van mevrouw zal geen gehoor krijgen. De krachten die Thatcher en Reagan hebben losgelaten zijn niet meer te stoppen, en kunnen enkel uitrazen in rampen op sociaal, economisch en ecologisch vlak. Daarna zal men weer tot bezinning komen.
>Uit haar nieuwste onderzoek blijkt dat grote bedrijven hun winsten liever doorsluizen naar aandeelhouders dan ze te investeren in innovatie of hun personeel.
Lees die zin maar ettelijke malen. Vooral het 2de deel.
>We plozen de financiële boeken uit van de driehonderd grootste beursgenoteerde, niet-financiële bedrijven in Europa over de afgelopen 25 jaar.
Je zou denken dat dit de iedereen gerust stelt. Maar we zien het al gebeuren: de conclusies zijn niet wat de mensen willen horen, dus men doet alsof het niet kan kloppen.
>Al twintig jaar is kapitaal overvloedig en goedkoop, en swingen de bedrijfswinsten de pan uit. Tegelijkertijd blijven investeringen, productiviteit en lonen stagneren. De absolute rem op onze groei is niet de prijs van arbeid, maar de manier waarop kapitaal wordt toegewezen.
De manier waarop iets toegewezen wordt, is een gemotiveerde keuze. En wie maakt die keuze, en wat is hun motivering?
>Wanneer de grootste Europese bedrijven hun winsten steeds vaker doorsluizen naar de inkoop van eigen aandelen, dividenden en financiële activa, ten koste van productie en innovatie, stijgt de maatschappelijke tol van dat verkeerd geplaatste kapitaal.
Een logica van „Mijn rendement kan elk moment in elkaar storten, dus ik wil mijn winst zo snel als mogelijk, en het mag zeker niet naar onderzoek gaan“. En dan verbaasd zijn dat China de wereld heeft ingehaald. Want daar is dat veel minder.
>Bij de onderzochte bedrijven krimpt de kapitaalvoorraad netto. In de hele Europese niet-financiële bedrijfssector is de netto-kapitaalvorming als percentage van het bbp sinds 2000 ruim gehalveerd, van 3,7 naar 1,6 procent. Voor elke euro winst die Europese niet-financiële ondernemingen boekten, is het aandeel dat ze na afschrijvingen herinvesteerden in nieuwe productiecapaciteit eveneens ruim gehalveerd, van 18,9 procent in 2000 tot amper 7,4 procent in 2024.
En dat hebben ze zichzelf aangedaan. Een bewuste keuze.
En als China hun bedrijven dwingt dit niet te doen… dan noemt BDW het concurrentievervalsing…
>In verschillende grote Europese landen daalt het nog steeds. Ruim twee derde van de onderzochte bedrijven kondigde herstructureringen aan. Dat brengt 2,7 miljoen Europese banen in gevaar. Bijna 80 procent van die aankondigingen kwam bovendien van bedrijven die in hetzelfde jaar een mooie winst boekten.
2,7 miljoen banen, omdat aandeelhouders eisen dat bedrijven de prioriteit leggen bij grote uitbetalingen aan hen.
En de gevolgen voor de grotere maatschappij? Ach, hoe durf je daar zelfs maar naar vragen, heb je wel eens aan het risico gedacht? /s
>Dat betekent concreet dat bedrijven niet schrapten in banen om verliezen op te vangen, maar als platte tactiek om hun rendementen op te krikken.
Zwart op wit bewezen!
En hier komen geen nieuwe bedrijven uit. Geen nieuwe investeringen. Gewoon een ouroboros van investeringen in bestaande zaken.
En wat gebeurt er uiteindelijk met de slang die diens eigen staart opeet? Die sterft!
>De uitdaging is om de voorwaarden aan te passen waaronder kapitaal wordt ingezet en verdeeld. Dat vraagt om dwingende voorwaarden bij overheidssteun en om publieke investeringen die zowel risico’s als beloningen delen, in plaats van enkel particuliere rendementen risicovrij te maken. Het vereist ook een bedrijfsbestuur dat focust op de lange termijn, in plaats van op het volgende kwartaalcijfer.
Wist u dat veel overheidssteun voor grote bedrijven zonder dwingende maatregelen komen? Als ze niet doen wat ze beloofd hebben… tja, pech. En al die miljarden belastinggeld? Rechtstreeks naar aandeelhouders.
>We moeten afstappen van het louter corrigeren van marktfalen en het eigenlijke doel weer centraal stellen. Dat is wat Aristoteles de telos van de polis noemde. Het ‘wat’ en het ‘hoe’ zijn daarbij allebei van tel
Met andere woorden: we moeten zoals China gaan doen.
>We plozen de financiële boeken uit van de driehonderd grootste beursgenoteerde, niet-financiële bedrijven in Europa over de afgelopen 25 jaar.
Stevige selection bias in de onderzochte groep. Al die bedrijven zijn onderhevig aan de steeds verstrengende EU regulering.
Ze heeft haar conclusies op voorhand gekozen.
Mazzucato is populairder bij politieke pundits en de media dan in economische wetenschap. Dit is alweer een stuk dat aantoont waarom.
De aandeelhouders zijn overigens vooral gepensioneerden of werknemers die voor hun pensioen sparen.
Je kan daar dus in knippen of fiscaal sturen maar het gaat niet de grote welvaartssprong betekenen.
O jee, wanneer een belasting van 50% op meerwaardebelasting voor de gewone man?
Tuurlijk, tot de volgende beurscrash, en dan aiet ge welke bedrijven wel in zichzelf investeerden ipv de beurs.