Wie ein umstrittenes Konzept Kinder von ihren Eltern trennt: „Solange ich keinen Spaß mit meiner Mutter habe, darf ich meinen Vater nicht sehen“
https://www.volkskrant.nl/binnenland/hoe-een-omstreden-concept-kinderen-van-hun-ouders-scheidt-zolang-ik-niet-leuk-doe-met-mijn-moeder-mag-ik-mijn-vader-niet-zien~b98cd8ce/
Von YonderPoint
23 Kommentare
Archieflink: https://archive.is/AMGre
Gevalletje „the beatings will continue until morale improves“. Tragisch dat dit kan.
Arme Iris
Jemig, dit was echt heftig om te lezen. Hoe kan dit? Hopelijk is er een goed doel ofzo dat Iris kan bijstaan in een eerlijk juridisch proces. Maar grote hoop heb ik niet
Manman wat een ellende weer. Ook stuitend dat het blijkbaar zomaar kan dat een Nederlandse organisatie zich inlaat met een niet-Nederlandse en niet-geregistreerde ‚therapeut‘ en dat zelfs de rechtspraak erin meegaat? Iemand die nota bene dit durft te stellen:
>There is a trend within family services to listen to the voices of the children who are in the midst of family separation. This trend, which appears to me to be growing stronger, is focused on the need to put the child in the middle of the separating couple’s relationship breakdown so that they, not their parents, can determine what should happen in the years hence. **To me this is a tragedy nothing less than child abuse** because the very last place a child should be is in the middle of the breakdown of the relationship between parents, with all of the attendant horrors that brings. […] listening to the voice of the child seems to be all about making sure that children say what should happen when the family separates. So much so that slavish devotion to the voices of children, even when it is abundantly clear that those children have been deeply damaged by the relationship breakdown, seems to be a trend which is going to be hard to change.
Luisteren naar kinderen = kindermishandeling
Jeetje wat heftig dit. Ik heb zo’n medelijden met die kinderen.
Als iemand die zelf het contact heeft verbroken met een ouder ben ik geschokt. Mijn broertjes en zusjes en ik hadden goede redenen om het contact te verbreken. Tegen familie klaagt hij over ouderverstoting terwijl wij doodsbang waren voor hem.
Ik zou iedereen toch sterk aanraden het artikel echt te lezen en niet alleen mee te gaan in de vibe. Dit is IMO een gevalletje van een logisch idee dat wordt toegepast door mensen die het simpelweg niet begrijpen en de ellende daarmee alleen maar groter maken.
Het fenomeen is namelijk echt: bij hele nare echtscheidingen hebben beide partijen vaak een volledig vervormd beeld van elkaar, tot het punt dat ze in alternatieve werkelijkheden leven. Het is dan heel belangrijk dat de kinderen niet worden meegesleept in een vervormde wereld, want dat is het soort jeugdtrauma waar je nog decennia last van hebt. Denk: mensen in cults of mensen uit een misbruiksituatie. De autoriteit van jeugdzorg is zodanig dat ze in staat zijn, bij het vaststellen van zo’n situatie, om het kind uit huis te plaatsen of bij de ouder te plaatsen die de waarheid het minst vervormt.
Maarja, je ziet het probleem natuurlijk al van mijlenver aankomen. Wat is waarheid? Er is geen makkelijke manier om dat echt te beoordelen, zeker omdat we het over een privésituatie hebben zonder documentatie. Jeugdzorg is ook niet bepaald een situatie die tijd over heeft voor een diepgaand onderzoek met meerdere medewerkers. Het middel dat hier wordt voorgesteld voelt voor mij (als ingenieur, dus totaal niet bevoegd om hier iets over te zeggen fyi) als veel te zwaar voor zo’n situatie.
Het komt uit goede bedoelingen, maar manmanman wat een tragedies worden hier gemaakt zeg.
Arme Iris. Dit is echt bizar en hartverscheurend. Nog maximaal 3 jaar en dan is ze er vanaf, ik hoop dat ze niet nog meer gekkigheid verzinnen in de tussentijd.
Mijn broer en ik hebben zelf het contact verbroken met een van mijn ouders na een vreselijke vechtscheiding. Deze ouder houdt bij hoog en bij laag vol dat de andere ouder dit heeft veroorzaakt en is compleet blind voor hun eigen aandeel in het verhaal. Gelukkig bestond de term ouderverstoting destijds nog niet echt, anders weet ik zeker dat ouder dit had misbruikt om via de rechter hun gelijk te halen.
Jeugdzorg is ook betrokken geweest bij ons maar „gelukkig“ deden die niet zoveel.
>Er werd hem verweten dat hij Iris zou hebben geholpen aan een code op haar telefoon, zodat haar moeder haar appjes niet meer kon meelezen.
Dit is een goede vader. Tieners hebben privacy nodig.
Verder geloof ik best dat dit mechanisme van manipulatie van kinderen mogelijk is en gebeurt. dan nog, laat dat kind er op latere leeftijd zelf achter komen, in plaats van het meteen opdringen terwijl het kind er duidelijk niet klaar voor is.
Die separation clinic, wauw, dat leest zowat als conversietherapie: zeer gevaarlijke psychologische manipulatie vanuit kwakzalvers die zich voordoen als ‚hulpverleners‘, en dat kind wordt zelfs uit huis geplaatst. Ik heb hier, als iemand die vroeger door een ernstige dwaling vanuit jeugdzorg ooit in een instelling werd geplaatst, geen goed woord voor over. Zij is voor haar leven getekend terwijl ze een relatief normaal leven had kunnen hebben bij haar vader.
Kind heeft meer dan een halfjaar school gemist, de band met de moeder is verder verslechterd en haar wensen worden genegeerd.
Lekker ~~tegen~~ in het belang van het kind gehandeld , Nederland!
> één ouder een kind zodanig kan manipuleren dat het de andere ouder niet meer wil zien
Ik geloof 100% dat dit gebeurt.
Hoe de fack mensen denken dat gedwongen verhuizingen, contactverboden en uithuisplaatsingen, vooral voor tieners, hier de oplossing voor zijn… Die moeten echt linea recta een beroepsverbod opgelegd krijgen zo debiel is het
Check ook de podcast van de Volkskrant van vandaag die hierover gaat. Hartverscheurend
Misselijkmakend
Je zal eens luisteren naar een kind.
Naar mij werd niet geluisterd, want ja ze deden zo leuk op de ouderavond en och ze zijn zo druk met haar broer en zusje. Ze zal zich wel aanstellen.
En ja soms waren ze leuk…meestal niet.
De een agressief door onbehandelde adhd en ptss, de ander vermoed ik autisme en in ieder geval nooit ergens een stokje voor gestoken.
Stel je voor dat je als kind je ouder niet zo heel erg leuk vindt .. en dan je dan kan kiezen en kiest voor de meest veilige situatie, maar dat mag niet.
Ik ben in de 40 en heb nog steeds last van de gevolgen, mijn kinderen ook (al probeer ik dat ernstig te beperken), ze maken mensen kapot of beschadigen ze hiermee. Walgelijk
Ik weet helaas uit ervaring dat dit soort ouderverstoting bestaat, dus het is meer dan een theorie.
Het lijkt me echter wel lastig vast te stellen. Wie moet je als hulpverlener geloven?
Zo ver gaan als hier lijkt me nooit verstandig.
>Maar dat onafhankelijke feitenonderzoek, zo klinkt al jarenlang de kritiek van onder meer de inspectie en diverse wetenschappers, ontbreekt in jeugdbeschermingszaken vaak.
Dat komt door alle bezuinigingen. We hebben jeugdzorg uitgekleed dus nu moeten niet verbaasd zijn dat die half werk leveren.
Overigens ben ik van mening dat als de keuze is tussen een kind traumatiseren door het verplicht te plaatsen bij een ongewilde ouder, of een ouder traumatiseren door een kind bij hen weg te houden, het belang van het kind voorgaat. Supervervelend voor die ouder, en als het vanwege oudervervreemding is heb ik daar absoluut sympathie voor, maar het belang van het kind gaat voor.
Kijk ook even naar de officiële reactie van Save zelf onderaan het artikel. Ze schrijven dat een gedwongen verhuizing alleen plaatsvindt „wanneer eerdere interventies niet tot verbetering hebben geleid.“ Dat klinkt redelijk, maar het is een cirkelredenering: als het kind blijft weigeren, is dat voor hen bewijs dat de situatie ernstiger is dan gedacht, en dus dat ingrijpender actie nodig is. De weerstand van het kind wordt nooit geïnterpreteerd als een signaal dat de aanpak zelf verkeerd is.
Alle beschikbaar onderzoek wijst uit dat dwang in dit soort situaties zelden werkt en vaak averechts uitpakt. Het WODC, het kennisinstituut van het ministerie van Justitie, schreef in 2023 al dat gedwongen verhuizing alleen „in het uiterste geval“ overwogen kan worden, en alleen als het kind zich „niet diametraal verzet.“ Iris verzette zich wel degelijk diametraal. Toch werd de maatregel niet teruggedraaid, maar steeds verder opgeschroefd.
Dat is niet een organisatie die een instrument verkeerd toepast. Dat is een organisatie die systematisch weigert te leren.
Ik krijg een brok in mijn keel als ik dit lees.
18 jaar fysiek en lichamelijk mishandeld door mijn vader die zwaar narcistisch is.
Als dit mij, mijn broertje en zusje was overkomen dan weet ik oprecht niet of ik nog zou leven vandaag de dag.
Ik zou mezelf voor de trein hebben gegooid. Letterlijk. Ik ben jarenlang seksueel misbruikt door mn vader en zelfs terwijl ik hier honderden keren over heb vertelt tegen juffen en docenten en ZELFS TEGEN JEUGDZORG werd er nooit jets mee gedaan. Ik heb laatst in mijn jeugdzorg papieren terug gelezen dat hij aangaf ‘dat ik bij hem wilde wonen’ terwijl ik jaren lang heb gezegd van niet. Als ze me bij hem hadden geplaatst had ik me de eerste dag al van kant gemaakt. Hoewel.. ik heb nu ook al zat pogingen gedaan die mislukt zijn maar goed dat is een ander vehaal
> Na de gedwongen verhuizing liep het kind een paar keer weg, totdat ze op een keer ’s nachts uit het badkamerraam klom en wegvluchtte naar haar moeder. Daarna weigerde de politie haar nog langer terug te brengen naar haar vader.
Hulde aan de politie hier trouwens.
Artikel nog niet gelezen, maar uhh, is dit niet een beetje laat? 20 jaar geleden gebeurde dit (een kind zodanig kan manipuleren dat het de andere ouder niet meer wil zien) namelijk ook al. Bij mij is het zelfs uitgelopen op een rechtzaak over de voogdij, maar dat begon ook met allerlei achterhandse opmerkingen en bevragingen. Ik heb op een leefgroep gewoond en daar zaten ook meerdere kinderen met dit soort ouders. Als kind krijg je wat mee van de scheiding van je ouders, ook als ze wel normaal tegen elkaar doen, en als er ook maar een klein beetje rancune is merk je dat als kind gewoon dubbel. En dat wordt inderdaad al heel snel manipulatief. Je gaat je gedrag echt wel aanpassen aan de hand van de reactie die je krijgt. Als je moeder jaloers wordt als je met je vader naar een pretpark bent geweest vertel je dat op een gegeven moment niet meer. Ik kan me niet veel van mijn vader herinneren maar nog wel dat hij mijn moeder ontzettend zwart maakte, ook met aantijgingen die helemaal niet gepast waren om zo met een kind te delen. Dus ik ging het onderwerp maar helemaal vermijden. Toen mijn opa en oma uit elkaar gingen had mijn oma mijn neefje van 6 zover dat hij zei „als ik later groot ben stomp ik opa helemaal in elkaar“. Kinderen worden constant gebruikt als wapen in vechtscheidingen. Het is verschrikkelijk, maar helemaal niet verrassend.
Edit: ik probeer nu wat verder te lezen en het lijkt wel een iets andere situatie. Hopelijk is mijn comment niet te onzinning. Ik kan dit soort dingen niet zo snel lezen, dat raakt me te hard, excuses.
Vreselijk natuurlijk dat zonder goed onderzoek kinderen worden overgeplaatst naar de verkeerde ouder, maar ik wil toch ook even de andere kant van de zaak belichten.
Ouderverstoting is iets wat daadwerkelijk voorkomt en ik heb het zelf ook meegemaakt. Ik weet gewoon dat als mijn ouders waren gescheiden toen ik minderjarig was, mijn narcistische vader me succesvol tegen mijn moeder zou hebben opgezet.
Voor dit soort gevallen bestaat denk ik niet een klinkklare oplossing die voor iedereen goed werkt, maar voor mij en mijn moeder had het wél uitgemaakt als ik gedwongen naar haar zou zijn overgeplaatst.