Die Auflösung von Mittelschulen vergrößerte die Ungleichheit an polnischen Schulen

> „Że jak miałeś pecha i urodziłeś się w małej wsi, gdzie miejscowa szkoła była kiepska, niedofinansowana – a to częsty przypadek, kiedy w gminie tych podstawówek wiejskich jest kilka – to jednak po szóstej klasie szedłeś do gimnazjum. A ono było już jedno, góra dwa na gminę, więc nie tylko miało więcej sprzętu, hale sportową i lepszych nauczycieli, ale też spotykałeś tam rówieśników z różnych środowisk. To otwierało nową perspektywę: często musisz dojeżdżać, ale zarazem orientujesz się, że nie jesteś przywiązany na stałe do miejsca, z którego pochodzisz“

Czy potwierdzacie to? Z moich doświadczeń i doświadczeń znajomych (Warszawa i okolice – więc moja perspektywa na pewno jest skrzywiona) to w miejscowościach niedaleko warszawy to gimnazja nic nie mieszały, bo było rejonowa podstawówka i było rejonowe gimnazjum, gdzie szli dokładnie Ci sami ludzie (z drobnymi wyjątkami).

Więc jak to wyglądalo w innych obszarach Polski? Dalej od dużych miast?

I jak to było z dojeżdżaniem do gimnazjum? Bo to brzmi bardziej jak kłopot niż zaleta.