Wer fördert den wissenschaftlichen Nachwuchs?

„Η επιστημονική έρευνα δεν είναι πολυτέλεια· αποτελεί βασική υποδομή οικονομικής ανάπτυξης. Ο ΟΟΣΑ τεκμηριώνει διαχρονικά ότι οι χώρες με υψηλές δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη εμφανίζουν μεγαλύτερη παραγωγικότητα και ανθεκτικότητα σε κρίσεις. Το 2023 ο μέσος όρος τέτοιων δαπανών στον ΟΟΣΑ ξεπέρασε το 2,7% του ΑΕΠ, με χώρες όπως η Γερμανία και η Νότια Κορέα να κινούνται πάνω από το 3%. Η Παγκόσμια Τράπεζα συνδέει άμεσα την τεχνολογική καινοτομία με τη μακροχρόνια αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος.

[…]

Στις ανεπτυγμένες χώρες η χρηματοδότηση διδακτορικών σπουδών είναι θεσμοθετημένη και προβλέψιμη. Στη Γερμανία, το Γερμανικό Ιδρυμα Ερευνας (DFG) χρηματοδοτεί συστηματικά ερευνητικά έργα που ενσωματώνουν θέσεις μισθωτών υποψήφιων διδακτόρων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο αντίστοιχος φορέας (UKRI) στηρίζει ετήσια προγράμματα διδακτορικής εκπαίδευσης. Ακόμη, το Ολλανδικό Συμβούλιο Ερευνας (NWO), ίδρυμα με ετήσιο προϋπολογισμό περίπου 1 δισ. ευρώ, χρηματοδοτεί πολλά προγράμματα με αμειβόμενες θέσεις υποψηφίων διδακτόρων.

[…]

Τι πρέπει να γίνει; Κυρίως πρέπει να κατανεμηθεί ένα ετήσιο ποσοστό στον τακτικό κρατικό προϋπολογισμό για ανταγωνιστική χρηματοδότηση της έρευνας, με προγραμματισμένες ετήσιες προκηρύξεις από το ΙΚΥ (για αποφοίτους που θέλουν να ξεκινήσουν διδακτορικό) και το ΕΛΙΔΕΚ (για ερευνητικά έργα). Παράλληλα, ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα άλλων κρατών, είναι αναγκαίος ένας απλός μηχανισμός αυτόματης εθνικής χρηματοδότησης για ερευνητικές προτάσεις με υψηλή κατάταξη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ερευνας (European Research Council – ERC), που δεν χρηματοδοτούνται λόγω ορίου προϋπολογισμού. Είναι πολύ κρίμα να χάνεται άριστη έρευνα επειδή «δεν έφτασαν τα χρήματα“.