Violanda: „Es gab viele Arbeitsunfälle und sie haben sie nicht gemeldet, weil sie Angst hatten“, verriet die Schwester des Opfers

>Η αδελφή μου πήγε στο εργοστάσιο για να δουλέψει, αλλά την έκαψαν. Όλες οι κοπέλες που δούλευαν εκεί, συμπεριλαμβανομένου της μητέρας μου η οποία ήταν προϊστάμενη πρωινής βάρδιας (σ.σ. στο εργοστάσιο), έλεγαν ότι τους μύριζε υγραέριο στις τουαλέτες και στα σιφώνια, σε σημείο που δεν μπορούσαν να πάνε χωρίς να κλείσουν τις μύτες τους. Η μητέρα μου, η οποία δούλευε 30 χρόνια εκεί, συνεχώς έλεγε ότι κάτι μυρίζει και όλοι της έλεγαν ότι της φαινόταν και την ειρωνευόντουσαν. Υπήρχαν και άλλες γυναίκες που έλεγαν ότι μύριζε, αλλά δεν θα πάνε να καταθέσουν γιατί φοβούνται. Το έλεγαν στον υπεύθυνο, το ήξερε και το αφεντικό και έλεγε στους εργαζομένους να διορθώσουν ό,τι μπορούσαν.

>Στο νοσοκομείο Τρικάλων, έχουν πάει αρκετά περιστατικά εργατικών ατυχημάτων, με σπασμένα ή κομμένα δάχτυλα και χτυπημένα χέρια. Δεν τα δήλωναν, όμως, ως εργατικά ατυχήματα γιατί δεν ήθελαν να επιβαρύνουν την εργασία. Σε μια κοπέλα που πέθανε μαζί με την αδερφή μου, στην Αγάπη Μπουνόβα, ένα μηχάνημα της είχε κλείσει το χέρι και της άφησε ένα αποτύπωμα ζιγκ-ζαγκ λες και το είχε κάνει τατουάζ. Μου έλεγε „δες πώς είναι το χέρι μου.

Βρε δεν το περίμενα από τον „ελληνικότατο επιχειρηματία“ που πρόκοψε το παιδί, από φούρναρης σε εργοστασιάρχης. Αφού πήγαινε τρένο η επιχείρηση…