Αλλά, γιατί οι φυσικοί επιστήμονες/τεχνολόγοι απαξιώνουν την παιδαγωγική; Είναι θέμα πλήξης, όπως διατείνεται ο Feynman, έλλειψη μηχανιστικής δυναμικότητας και οράματος ευφρόσυνου πειραματισμού, απουσία έκδηλης παραγωγικότητας ή κάτι άλλο; Θα μπορούσαμε, ενδεχομένως, να κάνουμε μια ψυχαναλυτική υπόθεση ότι αυτή η περιφρόνηση της παιδαγωγικής προέρχεται από την αποστροφή τους απέναντι στην ίδια πλέον την παιδική ηλικία, τη δική τους πρωταρχικά παιδική ηλικία, την οποία δεν θέλουν επ’ ουδενί να ξαναζήσουν και γι’ αυτό επιζητούν να την απομειώσουν συμβολικά και ρεαλιστικά και στους άλλους. Η στάση τους μοιάζει να συνιστά μια σιωπηλή καταγγελία του παιδισμού και την σύντονη προώθηση-μετάβαση στην ωριμότητα, μια ωριμότητα η οποία όμως προσδιορίζεται μόνο από τεχνολογικά χαρακτηριστικά και όρους.
Βεβαίως, η παραδοξολογία και η αντιφατικότητα της σύγχρονης εποχής θα κορυφωθούν όταν, ενώ από τη μια μεριά προωθείται η καταναγκαστική και ορθολογικοποιημένη εξ-ωρίμανση των παιδιών, από την άλλη διαπιστώνεται η ολοένα και μεγαλύτερη παιδοποίηση των ενηλίκων, ο ανεύθυνος παλιμπαιδισμός τους, μέσω της άκρατης παιγνίωσης κάθε δραστηριότητάς τους.
Leave A Reply
Du musst angemeldet sein, um einen Kommentar abzugeben.
1 Kommentar
1/2 Μερικά αποσπάσματα :
Αλλά, γιατί οι φυσικοί επιστήμονες/τεχνολόγοι απαξιώνουν την παιδαγωγική; Είναι θέμα πλήξης, όπως διατείνεται ο Feynman, έλλειψη μηχανιστικής δυναμικότητας και οράματος ευφρόσυνου πειραματισμού, απουσία έκδηλης παραγωγικότητας ή κάτι άλλο; Θα μπορούσαμε, ενδεχομένως, να κάνουμε μια ψυχαναλυτική υπόθεση ότι αυτή η περιφρόνηση της παιδαγωγικής προέρχεται από την αποστροφή τους απέναντι στην ίδια πλέον την παιδική ηλικία, τη δική τους πρωταρχικά παιδική ηλικία, την οποία δεν θέλουν επ’ ουδενί να ξαναζήσουν και γι’ αυτό επιζητούν να την απομειώσουν συμβολικά και ρεαλιστικά και στους άλλους. Η στάση τους μοιάζει να συνιστά μια σιωπηλή καταγγελία του παιδισμού και την σύντονη προώθηση-μετάβαση στην ωριμότητα, μια ωριμότητα η οποία όμως προσδιορίζεται μόνο από τεχνολογικά χαρακτηριστικά και όρους.
Βεβαίως, η παραδοξολογία και η αντιφατικότητα της σύγχρονης εποχής θα κορυφωθούν όταν, ενώ από τη μια μεριά προωθείται η καταναγκαστική και ορθολογικοποιημένη εξ-ωρίμανση των παιδιών, από την άλλη διαπιστώνεται η ολοένα και μεγαλύτερη παιδοποίηση των ενηλίκων, ο ανεύθυνος παλιμπαιδισμός τους, μέσω της άκρατης παιγνίωσης κάθε δραστηριότητάς τους.