Der türkische Preisträger des Tschetschenien-Preises zeigte sich begeistert von Belarus und dem dortigen Regime. Und dann kam er zu Akrestin

Тыповая гісторыя для аўтарытарнага рэжыму: учора ты «свой хлопец», які ў захапленні ад «парадку і бяспекі», а сёння ўжо «нелегал» без дакументаў, тэлефона і з ложкам на брудным матрацы пад пастаянным святлом. Стандартны маршрут расійска-беларускага фашызму: РУУС, кайданкі, прыніжэнні, Акрэсціна, дэпартацыя за свой кошт.

Асабліва паказальна, што чалавек гадамі падтрымліваў расійскую агрэсію і разносіў байкі пра «цудоўную Беларусь», а праўду пра краіну даведаўся толькі тады, калі сам апынуўся ў ролі ахвяры сістэмы. Для такіх рэжымаў усе «карысныя іншаземцы» – гэта расходны матэрыял: сёння зручны прапагандыст, заўтра – смецце, якое трэба ціха вывезці рэйсам на Маскву.

„Deprem explained that he had given interviews to “the most popular television channels” and “best-known newspapers” in Belarus, had been invited to observe elections, and reminded them of the Chechko Award.“

Передайте товарищу Сталину – произошла чудовищная ошибка!