Emma beeilte sich zu leben, als hätte sie es gespürt: Frosso, Gavdos, Volleyball, eine ungelesene Nachricht, ein verspäteter Flug

>Η Κέλλυ Καμπάκη και ο πατέρας της Έμμας έφτασαν – αντί να τους αφήσουν ήσυχους να θρηνήσουν και να πενθήσουν – να γίνουν ντετέκτιβ, δικηγόροι, δικαστές. Όπως οι γονείς των θυμάτων των **Τεμπών**. Προσέξτε όμως κάτι. Υπάρχει μία λεπτή διαφορά. Όχι μόνο για την οικογένεια της Έμμας, αλλά και για όλους τους γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους. Όπως ο **Άλκης Καμπανός, η Μυρτώ, η Γαρυφαλλιά, η Ελένη Τοπαλούδη, η Κυριακή Γρίβα** και πόσοι άλλοι που παλεύουν στην ανωνυμία και ολομόναχοι απέναντι σε ένα «**τέρας**».

* **Όπου «τέρας» όχι μόνο οι δράστες, αλλά και το σάπιο σύστημα που μπάζει από παντού.**