Siska (25) entscheidet sich nach Jahren der Suche nach geistiger Hilfe für Sterbehilfe: „Jetzt habe ich Frieden gefunden, da ich weiß, dass es aufhören wird“ | VRT NWS: Neuigkeiten
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/10/15/getuigenis-siska-de-ruysscher-euthanasie-de-afspraak/
Von atrocious_cleva82
10 Kommentare
Erg om dit te lezen …
Maar bespaar vooral op gezondheidszorg en specifiek langdurig zieken.
Zulke artikels dienen dagelijks geprojecteerd te worden in de Wetstraat. Elke dag in de brievenbus van Vandenbroucke, elk serviette waarmee hij zijn mond afveegd na een duur door de gemeenschap betaalde maaltijd. Elke rol wc papier, al de binders van het zwart geld dat hij wilt in brand steken. Blijven voor hun neus schuiven en als ze het niet kunnen opsnuiven zullen ze misschien eindelijk is bewust worden hoeveel mensen in de land lijden en niet deftig geholpen worden.
The testimony of this young person is shocking and heartbreaking…
I think we (or our politicians) are so focused on keeping a good macro economy (GDPs and deficits) that often we (they) forget other parameters, like the emotional well being, the healthy life expectancy, etc…
Mental health has being such a huge problem since decades. We need to take the time to think what are we doing wrong and give priority to whatever efforts and resources are necessary to change this because, otherwise, we are at risk of becoming a sick society.
Yup. Van dichtbij ook meegemaakt. Niet zo extreem als dit, maar toch genoeg om te merken dat er echt nog heel veel stappen nodig zijn op vlak van mentale gezondheid. Zit maar eens in de put, en zoek dan maar eens hulp. De stap is zo enorm groot (bos + bomen + slechte of onderbemande hulp), en je komt er met veel geluk mentaal wel beter uit maar financieel sowieso een pak armer.
/Facebook mode ON
– Ze is egoïstisch en moet gewoon blijven leven, en verdergaan
– Kietel haar eens, totdat ze lacht. Als ze lacht, dan is het een bewijs dat ze niet meer depressief is en dus is dat over
– Ze heeft gewoon wat afleiding nodig. Laat haar werken in de fabriek, dan is ze zo bezig dat ze daar niet meer aan kan denken
– Ze moet gewoon hulp durven zoeken, als ze dat echt zoekt, dan vindt ze dat wel. Bewijs dus dat ze nog niet eens tegoei is begonnen met zoeken
– Ze hoeft voor mij toch niet depressief te zijn. Dus stop daar maar mee. …is ze dat nog steeds? Wel, nu is het haar eigen fout, ze luistert niet naar mij. Dan hoef ik daar ook geen compassie meer mee te hebben
Ah nee, sorry, geen facebook mode. Mensen in real life die ik dat soort dingen heb horen zeggen in verschilende momenten in mijn leven.
Maar oh wee als je hier (of elders) durft te benoemen dat onze ggz (zowel preventie, ook op de werkvloer, als behandeling) tekortschiet, te duur is, en nog veel te vaak faalt.
Euthanasie voor ondraaglijk psychisch lijden blijf ik toch heel moeilijk verteerbaar vinden hoor. Wanneer je vergaat van de pijn met een uitgezaaide kanker is het wel duidelijk dat de situatie onomkeerbaar is. Maar kan dit in dergelijke gevallen ooit echt vastgesteld worden? Dat het echt uitzichtloos is? Dat je echt uitbehandeld bent?
Een beetje te herkenbaar. Euthanasie is niet iets dat ik voor mezelf wel en ik ben blij dat de optie voor haar bestaat maar de rest van wat ze vertelt zijn wel zaken die ik herken. Als geen enkele behandeling lijkt te werken is het heel moeilijk om vol te houden en nog iets van hoop te vinden.
Heel erg knap dat ze toch nog haar verhaal wil vertellen en op die manier de situatie van anderen hoopt te verbeteren.
Is dit dezelfde vrouw die haar hond mee wil laten euthanaseren?!