International in der internationalen Gemeinschaft über die Katastrophe in Gaza – rúv.is

>„Þetta eru auðvitað hörmungar sem eiga sér stað fyrir botni Miðjarðarhafsins. Það er ekkert annað orð til að lýsa þessu ástandi,“ segir Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, um þá staðreynd að Sameinuðu þjóðirnar lýstu yfir hungursneyð í Gaza-borg í morgun.

Þó svo Kristrúnu gangi eflaust allt gott til þá er það rangt hjá henni að það sé ekkert annað orð til að lýsa þessu ástandi. Hörmungar geta verið af náttúrunnar völdum en það orð er einnig notað til að lýsa úrslitum íþróttakeppna eða fjárhagslegum óstöðugleika.

Rétta orðið er helför og það orð er tvíeggja. Íbúar Gaza eru nú staddir í helvíti á jörðu og Ísraelar hafa sjálfir hafið för sína til helvítis með þessum hrottaskap.

Það sem kemur manni mest á óvart er að skoða spjallkerfi fréttamiðla og Facebook veggi ýmsra þjóðþekktra aðila. Það er eðlilegt að það séu einhverjir fávitar sem synda gegn straumnum sama hvað en það er ótrúlegt að sjá hversu víðfeðm vitleysan er. Orsök þess má rekja til þess að það er ekki bara ráðaleysi gagnvart ástandinu í Gaza heldur algjört ráðaleysi gagnvart íslensku samfélagi þar sem vitleysan og ábyrgðarleysið fær að vaða uppi sama hvað. Maður hefur rekist á fjölmiðla fara vitlaust með heimildir, maður hefur séð fréttamenn haga sögunni eftir eigin höfði á eigin Facebooksíðum án þess að vitna í heimildir, maður hefur séð fyrrum utanríkisráðherra beita sér gegn stofnun innan SÞ vegna leyniskýrslu sem hann hafði ekki fengið að sjá, sinnuleysi þjóðkirkjunnar að sinna sjálfsyfirlýstum tilgangi sínum að leiðbeina þjóðinni á réttan veg, menningarlega hlið samfélagsins taka þátt í söngvakeppnum þar sem Ísraelar fá að básúna sínum áróðri, greiðslukerfi ríkisins lagt undir þetta ríki, fréttamiðla í sífellu gera öfgafyllsta liðið í mótmælum að fréttaefni dagsins. Það má taka þetta spjallborð sem dæmi þar sem á tímabili var lokað fyrir alla umræðu svo það var ekki hægt að fræða eða upplýsa aðra eða fara í það erfiða verkefni að láta öðrum snúast hugur og sjá ástandið eins og það er í raun, helför.

Það versta var að sjá fréttaskýringar um að einhver skutulpjakkur og sonur ráðherra hafi fengið sér vel neðaníþví og kjaftað frá hvalveiðispillingu við uppljóstrara án þess að gerð hafi verið grein fyrir því að uppljóstrunaraðgerðin var undir stjórn fyrrum ísraelísk herforingja sem hannaði sveltunaráætlun (svokallað Generals Plan) gagnvart íbúum Gaza. Það eru bein afskipti Ísraels af okkar eigin innanríkispólítík en aldrei er minnst á slíkt.

Svo er það pakkið sem segir: Já sko, hvað getum við eiginlega gert? Við erum bara smáþjóð.

Við eigum að gera allt sem við getum vegna þess að við erum smáþjóð, vegna þess að Palestínumenn eru smáþjóð. Allur okkar tilvistarréttur sem þjóð fellur um sjálfan sig ef við styðjum ekki okkar líka til sama tilvistarrétt fyrir aðra. Ég er vel tilbúinn að falla á sverð mitt hvað það varðar en slíkt er varla í boði í lýðræðissamfélagi þar sem vitleysan fær að vaða uppi óáreitt og best fyrir pólítíkusinn að segja bara: Það fellur á mig eitthvað ráðaleysi þó svo allt siðferði segi mér annað.