Dikkie Dik (die Flugstäbchen)

Ging het in mijn bovenbouwklas over satire en intertekstualiteit.
Ik begin met: „Wie kent Dikkie Dik?“ iedereen natuurlijk. Lekker onschuldig.

Toen liet ik ze de Dikkie Dik-scene van De Vliegende Panters zien.
Eerst gelach, toen geschokte blikken. Eén leerling vroeg zelfs serieus:
„Meneer… mag dit wel op school?“

Twee weken later hoor ik op de gang iemand praten over de scene.

Ze kijken me aan. Ik kijk terug. En dan zegt één leerling: „U heeft onze jeugd verpest. En we zijn u dankbaar.“